Jakubowice k/Proszowic

wieś w powiecie proszowickim, w gminie Proszowice

Dwór wybudowała rodzina Jakubowskich w połowie XVI wieku. Później stał się własnością Franciszka Cortiniego, który w roku 1663 przeprowadził gruntowny remont budynku. Restaurowano go potem jeszcze kilkukrotnie, ostatni raz w latach 1921-25. Po Drugiej Wojnie Światowej w budynku mieścił się PGR i doprowadził go do stanu bliskiego ruinie. W 1998 roku dwór przejął prywatny właściciel.
Budynek ma bardzo regularny kształt, charakterystyczny dla reprezentacyjnych willi o zredukowanych cechach obronnych. Dwór jest piętrowy, podpiwniczony, posiada wysoki, czterospadowy dach. Zachowało się wiele obramień okiennych, dwa z nich są szczególnie bogato zdobione rozetami, ząbkami i motywem sznura. Zdobienia przyjmują także ciekawą formę złożonych na krzyż tarcz. Na parterze dworu znajduje się okazała sala sklepiona kolebkowo. Jest to rzadkość wśród dworów renesansowych, bowiem zazwyczaj taka sala położona jest na piętrze. Sklepienie udekorowane jest geometryczną dekoracją stiukową z XVII wieku. To właśnie okna tej sali posiadają ów bogaty, kamienny ornament. Stropy piętra są drewniane (na jednym z legarów widnieje wyrzeźbiona data 1663). W mało którym dworze zachowało się tak wiele elementów renesansowych, jak w tym. Najpiękniejszym elementem wyposażenia dworu jest renesansowy kominek w sali reprezentacyjnej. Nosi on wyraźne wpływy warsztatu Mistrza Benedykta, twórcy portali wawelskich. Kominek ozdobiony jest liczną dekoracją geometryczną oraz bardzo charakterystycznymi, rzeźbionymi liśćmi. Kilka drzwi zachowało ozdobne, renesansowe portale. W ścianę jednej z sal na piętrze wbudowana jest drewniana szafka ścienna, pochodząca prawdopodobnie z XVI wieku. Na piętro prowadzą rzeźbione, drewniane schody. Wykonano je w okresie międzywojennym - zastąpiły wcześniejsze, drewniano-kamienne.