
Zamki, dwory obronne, mury miejskie, grodziska
Forum miłośników średniowiecznych fortyfikacji (zał. 05 Lis 2007)
miasto w powiecie koszalińskim
W mieście znajduje się grodzisko wczesnośredniowieczne z wklęsłym majdanem, fosą, zewnętrznym i wewnętrznym wałem. Na obiekcie występuje warstwa kulturowa i materiał archeologiczny z okresu wczesnego średniowiecza i średniowiecza. Obiekt położony na południowo – zachodnim skraju miasta, bezpośrednio na zachód od nieużytkowanego żydowskiego cmentarza. Adaptowany współcześnie do celów rekreacyjnych, co spowodowało częściową jego deformację. Dziś znajduje się tu park miejski i stadion sportowy. Położone jest u wylotu ul A. Mickiewicza w parku miejskim.
Pierwsza wzmianka źródłowa o Bobolicach ukazała się dość późno, bo dopiero 12 sierpnia 1320 roku w dokumencie kupna sporządzonym w Słupsku, w którym stwierdza się, że granice Zakonu sięgają ziemi bobolickiej, a później w dokumencie lokacyjnym. Dnia 17 kwietnia 1340 r. biskup Fryderyk von Eickstadt nadał Bobolicom lubeckie prawa miejskie a obowiązek wprowadzania w życie praw lokacyjnych powierza rycerzom: Bartuszewicowi i Goldbeck'owi (właściciel Głodowej). Nazwę miasta zapisano jako Bublitz. Wraz z nadaniem praw miejskich miasto otrzymało herb.
Grodzisko wczesnośredniowieczne oznaczone jest jako stanowisko nr 1. Jest to grodzisko stożkowe. Obszar AZP 20-24.
To są ziemne pozostałości po zamku biskupów kamieńskich.
1829 – bliżej nieokreślone badania, w czasie których natrafiono na przepalone belki, liczne węgle drzewne oraz warstwę popiołu, a także bryły przepalonej polepy. Obiekt wykorzystywany był jako cmentarz żydowski. Znaleziono wówczas grot włóczni, grot strzały, nóż żelazny, gwoździe do podków.
W północnej części obiektu znajduje się niewielkie wyniesienie terenowe o wysokości około metra, które badacze polscy uznali za nowożytne ziemne podium używane do organizacji spektakli. Tymczasem Berghaus opisuje, że w trakcie badań tam prowadzonych znalezione zostały fundamenty solidnej budowali oraz piwnice.
