Samoklęski

wieś w powiecie jasielskim, w gminie Osiek Jasielski

Dwór obronny, datowany na XVI wiek, znajdował się w północnej części wsi, przy kościele na terenie równinnym, kiedyś zapewne podmokłym lub bagiennym. Zamczysko przedstawia sobą obecnie niezbyt wysokie wzniesienie o nierównej powierzchni. Nie widać śladów po jakichkolwiek zabudowaniach. Nazwa miejscowości pojawia się w źródłach pisanych pod koniec XVI wieku. Na terenie wsi mozna znaleźć wiele typowo renesansowych, kamiennych fragmentów fryzów, portali, obramień okiennych itp. Dwór najprawdopodobniej był podobny do Szymbarku czy Jeżowa.

Wieś początkami sięga XII/XIII w. Była wsią książęcą do 1332 r., nadaną wieczyście przez Władysława Łokietka Pietrowi Petkow, później należała do Sulimów. Zwano ją kiedyś Sowoklęski. Ciekawą dyskusję budziła nazwa wsi Samoklęski (dawniej Sowoklęski lub Sowie Klęski. Historyk F.Bujak uważał ją za nazwę mieszkańców (przezwisko), językoznawca Zierhoffer tłumaczył pierwotną nazwę miejscem, gdzie kląskają sowy, zaś nazwę Samoklęski wtórną adideacją. O pobycie tu możnowładzców świadczy to, że w 1487 urodził się w Samoklęskach bp. Piotr Gamrat, herbu Sulima. Ród rycerski Gamratów należał do wielkich posiadaczy majątków. Pan Hermolaus Jordan przywiózł do Samoklęsk porwaną z rodzinnego Dębowca w 1629 r. pannę Eufrozynę Mniszchównę, córkę wojewody sandomierskiego, siostrę Maryny, carycy moskiewskiej. Ponieważ porwana nie zapomniała wziąć ze sobą srebra i garderoby, przeto sąd na skargę rodziny skazał ją na utratę połowy posagu.
W Samoklęskach gościł podobno u Jadwigi i Jerzego Mniszchów car Dymitr Samozwaniec prosząc o rękę ich córki Maryny. Tu w czasie Konfederacji barskiej rozegrała się jedna z bitew przeciw rosyjskim wojskom gen. Iwana Drewicza.

lokalizacja dworu