Doune

hrabstwo Stirling
Zamek Doune – twierdza z drugiej połowy XIV wieku blisko wioski Doune, w hrabstwie Stirling w centralnej Szkocji. Zamek mieści się w odnodze rzek Ardoch i Teith, naprzeciwko mostu prowadzącego do wioski. Leży 8 km na północny zachód od Stirling, gdzie rzeka Teith wpływa do rzeki Forth. Doune jest wyjątkowy wśród szkockich zamków, gdyż został zbudowany w jednym okresie i przetrwał kompletny i prawie niezmieniony po dzień dzisiejszy. Jego budowę rozpoczął pod koniec XIV w. Robert Stewart książę Albany (c.1340–1420), syn króla Roberta II szkockiego, regent Szkocji od 1388 do jego śmierci. W 1425 zamek został własnością korony i był używany jako zamek myśliwski lub uposażenie królewskich wdów. W końcu XVI w. stał się własnością Parów Moray (Earls of Moray). Zamek brał udział w wojnie trzech królestw w latach 1644-1650, powstaniu rojalistów 1651-1654 i w czasie powstań Jakobitów w końcu XVII i w XVIII w. Po 1800 popadł w ruinę a w latach 80. XIX w. został odrestaurowany. W XX w. przeszedł w posiadanie państwa. Obecnie jest pomnikiem historii Szkocji. Zachowany stan zamku pokazuje, jak powinna wyglądać rezydencja królewska. Posiada on centralny dziedziniec otoczony ze wszystkich stron budynkami, choć tylko północna i północno-zachodnia część są kompletne. Składa się z głównej wieży nad wejściem do zamku, w której znajdują się pokoje właściciela i jego rodziny oraz osobnej wieży, w której znajdują się kuchnie i pokoje gościnne. Obie wieże połączone są budynkiem z wielką salą. Kamienne ściany pochodzą z XIV w. z niewielkimi naprawami z lat 80. XVI wieku. XIX-wieczny remont objął drewniane dachy i stropy oraz wyposażenie.

plan zamku

rekonstrukcja