Żoruchowo

wieś w powiecie słupskim, w gminie Główczyce

Grodzisko w Żoruchowie zlokalizowane jest na zachód od wsi Żoruchowo, niedaleko wsi Łękwica, w miejscu, gdzie w czasie istnienia grodu był brzeg morza. Powstanie grodziska datowane jest na epokę brązu i wiązane z kulturą łużycką. Grodzisko powstało na wysokiej skarpie, w miejscu gdzie łączyły się dwa potoki, co ułatwiało obronę grodu. Od strony wschodniej znajduje się niewysoki, o stromych zboczach wał, odcina on dostęp do majdanu grodziska. Do podnóża wewnętrznego i zewnętrznego zbocza wału przylegają obecnie dwie suche fosy, przy czym fosa wewnętrzna zamknięta jest od północy i południa, zewnętrzna zaś tylko od południa, nie łącząc się ze stokami wzniesienia. Skraj majdanu otoczony jest niewielką fałdą ziemną. Do fosy wewnętrznej, od strony majdanu, przylega dość szeroki nasyp ziemny.
Wymiary: Podstawa obiektu – ok. 42x102 m (3095 m²), powierzchnia majdanu – 36x72 m (2506 m²), powierzchnia zajęta przez obwałowania – 589 m², wysokość grodziska w stosunku do podstawy wzniesienia – do 12 m, wysokość wału w stosunku do powierzchni majdanu – 0 do +1,5 m, wysokość wału w stosunku do dna fosy: wewnętrznej do 2,5 m, zewnętrznej do 4,0 m. Wysokość fałdy ziemnej – do 0,5 m, szerokość fosy: wewnętrznej do 6,0 m, zewnętrznej do 9,0 m.
Dotychczasowe wyniki badań w Żoruchowie wyróżniły ceramikę łużycką. Znaleziono ślady świadczące też o użytkowaniu grodziska przez późniejsze kultury archeologiczne.
Nie wiadomo dokładnie kiedy grodzisko przestało być zamieszkiwane przez swoich pierwszych mieszkańców. Mógł mieć tu swój udział lud koczowniczy, Scytowie. Inną przyczyną może być ekspansja ludności kultury pomorskiej, która w IV w. p.n.e. opanowała terytorium kultury łużyckiej. Ze względu jednak na miejsce położenia Żoruchowa, tam, gdzie wówczas był brzeg morski, wpływ kultury pomorskiej na opuszczenie grodziska wydaje się bardziej prawdopodobny.