Supraśl

Zniszczona w 1944 roku, od 1985 r. jest rekonstruowana. Najstarszy zabytek architektury sakralnej na tym terenie z lat 1503–1511. Zajmuje centralne miejsce w zespole bazyliańskim. Otoczona z trzech stron budynkami klasztornymi w stylu barokowym. Jej architektura łączy elementy stylu gotyckiego i bizantyjskiego. Cerkiew w Supraślu należała do unikalnych cerkwi obronnych, wiążących tradycje budownictwa bizantyjskiego z gotycko-renesansowa architekturą. Na rzucie prostokąta, z czterema wieżyczkami w narożnikach, z dwiema niskimi przybudówkami po bokach. Układ wewnątrz cerkwii - trzynawowy. Ponad częścią sakralną, nad całym budynkiem, znajdowała się część obronna ze strzelnicami zwróconymi we wszystkich kierunkach. Różnorodne formy dachów i wież, wewnątrz których znajdowały się latarnie. Wewnątrz cerkwi znajdowały się freski figuralne z 1557 roku i trójkondygnacyjny ikonostas z XVII wieku. Całość zawierała elementy wystroju rokokowego z lat 70. XVIII wieku. (źr: http://dziedzictwo.ekai.pl)

cerkiew na przedwojennej pocztówce