Temeszów - dwór obronny?

Kościół pw. Matki Bożej Ostrobramskiej w Temeszowie W środku wioski, w malowniczych resztkach parku podworskiego, nad brzegiem stawu stoi drewniany kościółek pw. Matki Bożej Ostrobramskiej. Wzniesiony został w 1893 r., na miejscu poprzedniego z 1830 r. Jest to budowla drewniana, z nawą na rzucie kwadratu i prezbiterium na planie zamkniętego trójbocznie prostokąta. Zarówno nawa jak i prezbiterium pokryte są wspólnym dachem z miedzianej blachy, zwieńczonym drewnianą wieżyczką na sygnaturkę. Elewacja jest prosta bez elementów dekoracyjnych. Ściany z zewnątrz oszalowane są deskami, a wewnątrz otynkowane z drewnianą lamperią dookoła. Wnętrze kościoła nie zawiera szczegółów architektonicznych. Na uwagę zasługuje XIX-wieczny krzyż procesyjny. Ołtarz jest prosty z nastawą w stylu neogotyckim. Neogotyckie są również rzeźbione drzwi z datą 1893 i literami HW na klamce. Niewielki kościół, a właściwie kaplica wchodziła kiedyś w skład kompleksu zabudowań dworskich. Służyła właścicielowi dworu i jego rodzinie. Od 1968 r. zaczęła służyć wszystkim mieszkańcom wioski, stając się kościołem dojazdowym parafii rzymskokatolickiej w Dydni.
W pobliżu kościoła stał obronny, modrzewiowy dwór wzniesiony na środku dużego stawu, tuż nad brzegiem Sanu. Wybudował go w 1702 r. Stanisław Fredro, który był w linii prostej prapradziadem Aleksandra Fredry, najwybitniejszego polskiego komediopisarza. Dwór był budowlą jednopiętrową o stromym, czterospadowym dachu, z rozszerzoną dolną kondygnacją, stanowiącą rodzaj obejścia, również przykrytą gontowym zadaszeniem. Od strony północno-zachodniej prowadził do niego ruchomy most przerzucony przez staw. Kolejni właściciele Temeszowa wznieśli nowy, murowany pałac, a stary dwór zamienili na spichlerz zbożowy. Przed 1929 r. kupił go mieszkaniec Dynowa, rozebrał, a z pozyskanego surowca wybudował dom, który istnieje do dnia dzisiejszego.