Tarnów Jezierny

wieś w powiecie wschowskim, w gminie Sława

Od XIII wieku Tarnów był siedzibą kasztelanii należącej do książąt głogowskich. W tej miejscowości istniał gródek stożkowaty położony wśród lasów, na przesmyku między dwoma jeziorami, otoczony został fosą i wałem. Do końca XVI w. właścicielami gródka był ród Rechenbergów z Borowa Polskiego. Obiekt ten zapewne był miejscem wystawienia dokumentu przez głogowczyka w 1302 roku. Stan badań nie pozwala na rekonstrukcję ówczesnego założenia choć znaleziska cegieł mogą wskazywać na istnienie architektury murowanej. Na podstawie ruchomego materiału można stwierdzić ciągłość osadniczą od II połowy XIII do XV wieku. Założenie obronne w obecnym kształcie prawdopodobnie jest dziełem rodu rycerskiego von Rechenberg. Potwierdza to chronologia materiałów z nasypu obu członów założenia. Kres funkcjonowania warowni datuje się na połowę XV wieku, w wyniku pożaru połączonego z akcją militarną, mogło to nastąpić w 1433 roku podczas przemarszu wojsk husyckich posiłkujących Polskę w wojnie z Zakonem.
W roku 1624 na grodzisku zbudowany został pałacyk myśliwski. Wzniósł go ówczesny właściciel dóbr należących do baronatu Siedlisko Jan Schönaich.
W katalogu stanowisk archeologicznych grodzisko jest określane jako Tarnów Bycki, nr. stanowiska 1, obszar AZP 66-17.

plan założenia

gród na planie wsi z 1838 roku