Nowogród Bobrzański

Zamek znajdował się na niewielkim cyplu wcinającym się w dolinę Bobru, około 100m na zachód od głównego placu miasta. Zamek powstał w miejscu grodu z XII/XIII wieku. Już w 1310 roku książęta głogowscy nadali zamek jako dożywotnie lenno Dytrykowi Seidlitzowi przeznaczając część dochodu z mennicy żagańskiej na jego odbudowę. Zamek wielokrotnie zmieniał swoich właścicieli. Rozbudowany przez Księcia Jana I Żagańskiego uległ zupełnemu zniszczeniu podczas jednego z najazdów husyckich. Ponownie odbudowany ponownie popada w ruinę podczas wojny trzydziestoletniej. Obecna forma obiektu został ukształtowana przez prace niwelacyjne związane z wylewami Bobru. Jeszcze w latach 50-tych XX wieku czytelne było owalne wyniesienie o średnicy ok. 50m z częściowo zachowaną fosą od strony północno-wschodniej. Obiekt był wielokrotnie przebudowywany, w tym w 1794 roku na zlecenie właściciela Plossa, który nakazał zburzyć stary zamek położony na pagórku w zachodniej części miasta. jednym z elementów starego założenia miała być podpiwniczona wieża. W 1798 roku w tym miejscu zbudowano pałac, który uległ zniszczeniu w 1945 roku.

plan wysokościowy zamczyska

plan Nowogrodu w połowie XVIII wieku wg. F.B.Wernera z zaznaczonym zamkiem

2017 - góra zamkowa

jedyna pozostałość po pałacu w miejscu zamku, brama

plateau, obecnie plac zabaw, być może murek miał na calu zarysowanie fragmentu zamku