Latrun

Latrun to wzgórze położone w zachodniej części doliny Ajalon na granicy równiny Szefeli i Wyżyny Judejskiej, w centralnej części Izraela. Z racji swojego strategicznego położenia przy drodze prowadzącej do Jerozolimy wzgórze odegrało ważną rolę w historii.
Wzgórze Latrun, ze względu na swoje strategiczne położenie, odegrało ważną rolę podczas wielu historycznych wydarzeń. W czasach starożytnych doszło w tej okolicy do bitwy, w której Jozue pokonał Amorytów. Po podboju Kanaanu, Żydzi dokonali podziału ziemi pomiędzy dwanaście plemion Izraela. Starożytne miasto Ajalon przypadło plemieniu Dan i zostało wyznaczone jako jedno z miast przyznanych lewitom. Pomimo podboju Kanaanu, Żydzi byli nieustannie nękani najazdami Filistynów i z upływem czasu opuścili dolinę Ajalon wycofując się w góry Judzkie.
Dolina była miejscem wielkiego zwycięstwa króla Saula nad Filistynami. W późniejszych latach dolina była zamieszkana przez plemię Benjamina. Po podziale Królestwa Izraela Ajalon stało się granicą pomiędzy Królestwem Judy a położonym na północy Królestwem Izraela. Pierwszy król judzki Roboam, wzmocnił fortyfikacje miasta Ajalon, zapewniając mu garnizon, broń i zapasy żywności. Podczas powstania Machabeuszów Juda Machabeusz rozłożył tutaj swój obóz, oczekując na wojska Seleucydów. Wykorzystując czynnik zaskoczenia pokonał on Greków w bitwie, otwierając drogę do utworzenia państwa Machabeuszy.
O kontrolę nad drogą położoną przy wzgórzu walczyli Krzyżowcy z Arabami, usiłując otworzyć przejście przez góry do Jerozolimy. W 1187 Templariusze wybudowali tutaj zamek obronny Le toron des chevaliers, z którego do czasów dzisiejszych przetrwały ruiny głównej wieży oraz wewnętrznego dziedzińca. W dolinie doszło do kilku ważnych potyczek Krzyżowców z Arabami. Pomimo waleczności Krzyżowców ziemie te przeszły pod panowanie Islamu. Obecnie zachowały się niewielkie ruiny.