Złotów

Pierwotny zamek w Złotowie znany z nielicznych przekazów pisanych funkcjonował na płn.-zach. od miasta w miejscu wczesnośredniowiecznej osady obronnej zajmującej wyspę powstałą dzięki odcięciu fosą cypla na wschodnim brzegu jeziora Złotowskiego. Zamek ten funkcjonował w XIV/XV wieku. Badania ujawniły, ze skraj wyspy umocniono bliżej nieokresloną konstrukcją szkieletową. Ten sam teren został wykorzystany jako miejsce nowożytnej rezydencji wzniesionej przez kasztelana santockiego Jana Potulickiego. Wydaje się możliwym iż w bryle tej budowli wykorzystano starszy, murowany obiekt. W 1657 zamek należący do Andrzeja Karola Grudzińskiego, wojewody kaliskiego, a potem poznańskiego został zniszczony w 1657 roku przez najazd szwedzki.
Obraz zamku jest znany z rycina Dahlberga, przedstawia ona niejednorodny kompleks zabudowań składający się z zamku górnego i dolnego. Górny miał formę dużego domu mieszkalnego zwieńczonego renesansowym szczytem i flankowanego dwiema wielobocznymi basztami. Całość otaczały drewniane fortyfikacje.

zamek na rycinie Dahlberga

zamek na obrazie wiszącym w Muzeum Ziemi Złotowskiej (autora zapomniałem....) namalowanym na podstawie ryciny Dahlberga

Pragnę bardzo podziękować dyrekcji złotowskiego muzeum za poświęcony czas, pokazania historii zamku w Złotowie (oraz samego muzeum) oraz za udostępnienie i zgodę na sfotografowanie wykopalisk na terenie zamku.