Zawada

początki budowli sięgają II połowy XVI wieku gdy władzę obejmuje Stanisław Ligęza. Późniejszymi właścicielami zamku były rodziny Przebendowskich, Bielińskich i Radziwiłłów. Na początku XIX wieku zamek był już w stanie ruiny, stały jedynie dwie baszty północne. W 1820 roku podjęty przez ówczesnych właścicieli remont zachował pierwotny obrys budowli powiększony o aneks zachodni, istniejąca do dziś-kaplica. Według niektórych źródeł Atanazy Raczyński miał przeznaczyć odnowiony zamek na letnią rezydencję dla prymasa Ignacego Raczyńskiego. W 1914 r. wkroczyli do zamku Austriacy zajmując zamek i przygotowując go do obrony. Po odejściu Austriaków kozacy dońscy podpalili go, niszcząc nie tylko budowlę ale również zgromadzone w nim dzieła sztuki, słynne zbiory Atanazego Raczyńskiego i ogromny księgozbiór. Po wojnie w latach dwudziestolecia międzywojennego ruiny zamku odrestaurowano.

Brama wjazdowa

brama przy zamku wraz z budynkiem gospodarczym za nią

pozostałości zamku

relikty murów w wykopie niedaleko zamku

zamek na litografii z połowy XIX wieku (źr: http://ruinyizamki.forall.pl)

widok na zamek z II połowy XIX wieku
(źr:Zamki w dziejach Polski i Słowacji)

początek XX wieku