Stara Kamienica

Najstarsza murowana siedziba we wsi, została wzniesiona przed rokiem 1511 przez Ernsta von Schoff. W II połowie XVI wieku, stary zamek został przebudowany na renesansową rezydencję przez kolejnego właściciela Caspara II. Była to wtedy budowla wzniesiona na planie prostokąta 40x30m, czterokondygnacyjna, od zachodu otoczona fosą. Masywny charakter budowli podkreślało jeszcze sgraffitowe boniowanie elewacji. W 1616 roku zamek spłonął, został dość szybko odbudowany przez barona Johanna Ullricha Schafgotsch. Kolejnym właścicielem został w 1680 roku hrabia Zierotin z Moraw. Ostatnim użytkownikiem, od 1756 był kupiec Schmidt z Jeleniej Góry. Rok później w wyniku pożaru we wsi spłonął też zamek, opuszczony popadł w ruinę. Wypalone mury rozebrano na materiał w XIX wieku. Pozostałości XV wiecznej rezydencji tkwią we fragmencie muru po północnej stronie późniejszego dziedzińca zamkowego, są również zachowane w kilku detalach kamieniarskich, m.in w węgarach portalowych wmurowanych w przyziemie XVI wiecznej wieży. Obecnie zachowały się mury czworobocznej wieży, oraz częściowo zasypane piwnice.

szkicowy rzut piwnic na podstawie notatek terenowych wg A.Kwaśniewskiego

rekonstrukcja zamku w latach 60-tych XVI wieku od zachodu i północy wg. A.Marcinów

ruiny w XIX wieku na rysunku S.Becka

ruiny zamku w okresie międzywojennym