Rybnica

Kamienne ruiny zamku położone są na skalistym wzniesieniu górującym nad rozległą doliną. Początki zamku chyba jeszcze drewniano-ziemnego, siegają końca XIII wieku. Sądzi się iż do budowy murowanej warowni w latach 1364-1365/1969 przyczynił się cesarz Karol IV. Równocześnie jednak A.Boguszewicz wskazuje, że zamek był w tym czasie własnością rycerza Mikołaja z Rybnicy. Zniszczony na początku XV wieku został później rozbudowany. Zamek przekształcono w 1750 i 1786 roku, a ostatecznie porzucono go w pierwszej połowie XIX wieku. Na podstawie ikonografii z XVIII wieku sądzić można że głównym elementem zamku był był wtedy trójkondygnacyjny dom na planie prostokąta o wymiarach 15x25n. Przy krótszym boku budynek posiadał przybudówkę. W zachowanych dziś pozostałościach murów na północnej krawędzi wzgórza zauważyć można prostokątny występ, być może ślad po wieży lub ryzalicie.

plan ruin zamku wg Chorowskiej 2003, na szaro zaznaczone są mury średniowieczne, K-kuchnia

zamek w 1750 roku na odrysie rysunku Wernera

zamek na miedziorycie J.M.Berningrotha z 1758 roku

zamek na rycinie z przełomu XIX/XX wieku

zamek na stalorycie Huberta wg rysunku R.Dreschera z około 1880 roku