
Zamki, dwory obronne, mury miejskie, grodziska
Forum miłośników średniowiecznych fortyfikacji (zał. 05 Lis 2007)
W roku 1300 wojska ruskie zniszczyły miasto i spaliły drewniany zamek książęcy.
Odbudowę przeprowadził król Kazimierz Wielki. Wzniósł murowany zamek, który stał się
jedną z najważniejszych siedzib monarszych w średniowiecznej Polsce, otoczył miasto
murami, zabezpieczył fosą i dodatkowo sztucznie utworzonym jeziorem zwanym Czartoria,
które zasilane wodą z Wisły i Nidy obfitowało w ryby.
Natomiast informacje z zakresu urbanistyczno-architektonicznego są nader skąpe. Nie ma historycznych rycin obrazujących widoki miasta, jego sylwetę i obiekty. Brak jest jakichkolwiek rozeznań archeologicznych. W Nowym Korczynie nie prowadzono żadnych badań. Jest zatem wiele niewiadomych dotyczących istotnych dla wizji zagospodarowania przestrzennego danych o rozmieszczeniu, wielkości i kształcie obiektów, które zapewne istniały, a o których nic nie wiadomo, takich jak ratusz, świątynie, spichrze, obiekty gospodarcze stojące na rynku, zasięg i przebieg obwarowań miasta, wieże i bramy, układ zamku, jego budynki, mury i umocnienia. Bogusław Krasnowolski, w monografii pt. Lokacyjne układy urbanistyczne na obszarze Ziemi Krakowskiej w XIII i XIV wieku (Część II – Katalog lokacyjnych układów urbanistycznych, 2004, s. 150-154), podaje „hipotetyczną rekonstrukcję” rozplanowania centrum miasta według układu lokacyjnego, ale bez układu całości, bez zamku, bez rozmieszczenia ważniejszych, a obecnie nieistniejących obiektów oraz bez zarysu i układu obwarowań (mury, fosy, bramy etc.). Dedukuje też, że zamek miał regularny, czworoboczny plan, na co wskazuje narys otaczającej go z trzech stron fosy i leżące od jego północnej strony koryto Nidy (s. 153).
Miały zatem być mury, nie zachowały się - nie jest znany ich przebieg.
Źródło: