Sobowidz

Zamek został wzniesiony przez Krzyżaków na początku XIV wieku na półwyspie pobliskiego jeziora sobowidzkiego. Powstał on w miejscu wczesnośredniowiecznego grodu książąt pomorskich o nazwie Suba. Zamek otoczony był fosą od strony lądu. Podczas Wielkiej Wojny z Zakonem Krzyżackim 1409-1411 zamek był tymczasowo w rękach polskich. Już w 1450 roku wielki mistrz zakonu Ludwig von Erlichshausen odbierał tutaj hołd od rycerstwa wójtostwa tczewskiego. Podczas wojny trzynastoletniej (1454-1466), Sobowidz został włączony do Korony Polskiej. Następnie król Kazimierz IV Jagiellończyk oddał go pod zastaw miastu Gdańsk. W 1459 roku władze miasta postanowiły zameczek rozebrać, by zapobiec ulokowaniu się w nim na stałe załogi wojsk polskich. Po zakończeniu wojny nastąpiła reorganizacja administracji. Sobowidz stał się siedzibą starostwa. Pierwszymi starostami byli Bażyńscy. Około 1512 roku wojewoda malborski Jerzy Bażyński zaczął odbudowywać zamek. Na zażalenie zaniepokojonych tym gdańszczan, król Zygmunt I Stary rozstrzygnął, że wojewoda może wystawić zamek, ale nie wolno mu wznieść żadnych nowych warowni. W 1585 roku ustępuje Ludwik Bażyński dobra wraz z zamkiem Janowi (Hans)Beier. W latach 1597-1627 dobra należały do Wejherów, a później do Kaspra Denhoffa. Zamek został ostatecznie rozebrany przez władze pruskie w XIX wieku. Do dziś pozostały po nim tylko fragmenty fosy, muru obwodowego i gotyckie piwnice pod bezstylowym pałacem wzniesionym w miejscu zamku.

Na pocztówce sprzed II wojny

----------------------------------

wrzesień 2012

Natrafiłem na wykopki, pałac rozkopany cały wokoło, przez co można zobaczyć zamkowe fundamenty