Gniew

Średniowieczne fortyfikacje miejskie w Gniewie zostały wzniesione już w początkach XIV wieku. Ceglane mury ustawione na kamiennych fundamentach zostały wzmocnione prostokątnymi basztami otwartymi od strony miasta. Zarówno mury, jak i baszty zaopatrzone były w blankowanie i ganki dla załogi. Komunikację zapewniały trzy bramy miejskie: Gdańska, Malborska i Wodna oraz Brama Zamkowa łącząca miasto z zamkiem. Krzyżacy dbając o mury obronne, wzmocnili je w połowie XIV wieku okrągłymi basztami. Po licznych wojnach polsko-krzyżackich w XV wieku, fortyfikacje Gniewu mocno ucierpiały i popadły w zaniedbanie. Odbudowano je w XVI/XVII wieku, w związku z narastającym zagrożeniem ze strony Szwedów. Poszerzono wówczas umocnienia, budując szańce i bastiony ziemne, szczególnie wzmacniające obronę bram miejskich. Począwszy od wieku XVIII umocnienia miejskie Gniewu zaczęły popadać w ruinę, przyspieszoną w XIX wieku rozbiórką wszystkich bram miejskich oraz części gotyckich murów obronnych. Do dziś zachowało się ponad 250 metrów murów obronnych, co stanowi około ¼ pierwotnie istniejących. (źr: http://www.kobidz.pl)

miasto i zamek w 1655 roku wg. S.Pufendorfa

na zdjęciu z lat 60-tych XX wieku

spacerek wzdłuz murów we wrześniu 2012