Stryszów

Dwór wybudował właściciel Stryszowa Adam Suski w XVI wieku. Miał pierwotnie założenia typowo obronne, w późniejszym czasie odstępowano od nich na korzyść funkcji reprezentacyjnych. Od początku XVII wieku należał do rodziny Wilkońskich, herbu Odrowąż. Kazimierz Wilkoński, chorąży zatorski, dokonał przebudowy budynku do obecnej postaci w latach 40-tych XVIII wieku. Uzyskał wtedy charakterystyczne, dookolne drewniane krużganki. W początku XIX wieku dwór zakupił Józef Gorczyński, następnie drogą koligacji rodzinnych przeszedł w posiadanie rodziny Łubieńskich, których własnością pozostawał do 1939r. Po wojnie urzędował tu PGR, przyczyniając się do całkowitej zagłady części parkowej i znacznych zniszczeń w samym dworze. Na mocy rozporządzenia Ministra Kultury i Sztuki, od 1969 roku we dworze mieści się oddział Państwowych Zbiorów Sztuki na Wawelu. Budynek jest zbudowany na planie kwadratu. Jego parter, pochodzący z pierwotnej budowli, jest murowany i podparty kilkoma dużymi przyporami. Piętro jest drewniane z bardzo charakterystyczną loggią, biegnącą niemal dookoła dworu. Dwór posiada czterospadowy dach, kryty dachówką. W dolnej kondygnacji dwór cierpiał na niedostatek otworów okiennych. Aby zatrzeć niekorzystne wrażenie i upodobnić parter do piętra dworu, właściciele brakujące okna po prostu domalowali.