Wałbrzych - Książ

Pierwotny zamek został wybudowany w latach 1288-1292 przez księcia świdnicko-jaworskiego Bolka I Surowego prawdopodobnie na miejscu dawnego grodu drewnianego. Zachowana fragmentarycznie warownia stanęła na wąskim cyplu opadającym z trzech stron stromiznami. Głównym elementem była wtedy czworoboczna wieża. Wzdłuż murów obwodowych stanęła dodatkowo zabudowa mieszkalna otaczająca owalny dziedziniec. Na zewnątrz kurtyny północno wschodniej stanął trójkondygnacyjny budynek na planie załamanego prostokąta. W 1392 roku, po śmierci księżnej Agnieszki wraz z resztą księstwa, zamek przechodzi pod berło monarchów czeskich, staje się siedzibą kolejnych starostów. W latach 1491-1497 stanowił własność króla czeskiego i węgierskiego Władysława Jagiellończyka. W 1509 roku, zamek został oddany pod zastaw rodzinie Hobergów. W czasie wony 30-letniej (1618-1648) zamek uległ częściowemu zniszczeniu. Został ponownie przebudowany na styl barokowy w latach 1705-1732 przez Konrada Ernsta Maksymiliana von Hochberg. W latach 1908-1923, książę Jan Henryk XV Hochberg von Pless dokonuje kolejnej przebudowy, m.in. tarasów. W latach 20-tych XX wieku zaczyna się początek powolnego upadku Książa, spowodowany zapaścią finansową i problemami rodzinnymi Hochbergów. Zdewastowny zostaje jeszcze w 1945 roku przez stacjonujące w zamku wojska radzieckie. Odrestaurowany w latach 70-tych XX wieku.

plan zamku wg J.Pilc

zamek na rycinie E.Ziviera z 1694 roku
 

zamek przed przebudową pod koniec XIX wieku na rysunku F.Schrollera
 

zamek na pocztówkach z początku XX wieku