Milicz

Ruiny zamku położone są na południowym brzegu rzeki Baryczy. W XII wieku znajdowała sie tu siedziba kasztelana. Zamek wzniesiono na nowym miejscu w II połowie XIV wieku dla księcia oleśnickiego Konrada I. Od 1494 roku zamek należał do Zygmunta Kurzbacha, który przebudował zamek w stylu renesansowym. W 1590 roku stał się własnością von Maltzanów do których należał do 1945 roku. W 1536 roku zamek spłonął, w późniejszym okresie został odbudowany. Kolejne przebudowy nastąpiły w XVII wieku. W XVIII wieku zamek przekształcono na przędzalnie bawełny. i włączono go w obręb parku otaczającego nową rezydencję. Wkrótce potem zniszczył go kolejny pożar. Po neogotyckiej odbudowie znajdował się w nim m.in tetra pałacowy i farbiarnia. W połowie XIX wieku został opuszczony i popadł w ruinę. Zamek średniowieczny nie jest jeszcze dobrze zbadany. Prawdopodobnie miał plan nieregularanego wieloboku otoczonego murem i fosą z czteroboczną, trzykondygnacyjna wieżą mieszkalną z II połowy XIV wieku.

pałac biskupi wg. M.Chorowskiej w XIV wieku

plan zamku wg. J.Pilcha 1978

plan zamki z rozwarstwieniem chronologicznym: 1-mur z I fazy po 1319 roku, 2-mur z II fazy, II połowa XIV/XV wiek, 3-mur nowożytny, 4-rekonstrukcja

przekrój pałacu z widokiem na ścianę wschodnią auli na piętrze, 1-mur z I fazy w przekroju, 2-lico muru z I i II fazy w widoku, 3-rekonstrukcja

ruiny zamku w okresie międzywojennym

szkic rekonstrukcyjny zamku z najstarszej fazy użytkowej