Lwówek Śląski

Pierwotnie w Lwówku, już w XIII wieku była kamienno-drewniana rezydencja z murowana wieżą obronna mieszkalną. Od strony miasta założenie było oddzielone wałem z palisadą i fosą. Z czasem nastąpiła rozbudowa rezydencji, w 1261 roku zamek posiadał już kamienną wieżę oraz dwie bramy, północną od strony miasta i południową od zewnątrz. W drugiej połowie XIII wieku zamek należał do Bernarda Zwinnego. W 1381 roku na zamku wybuchł pożar, który strawił budynek mieszkalny, kaplice i inne budynki. W związku ze zniszczeniami postanowiono w 1385 roku odbudować zamek. Od tego czasu do 1424 roku zamek należał do Raussehndorfa. Po nim właścicielem został rycerz Kunz z Niemczy oraz jego spadkobierca Konrad, który dobra zamkowe podarował swej córce, mniszce klasztoru w Lubomierzu. W 1444 roku pełnomocnik klasztoru sprzedał rezydencję i wszystkie uprawnienia Lwówkowi. W 1472 roku na zamku wybuchł kolejny pożar, który strawił zamek. W 1475 roku za zgodą Macieja Korwina - formalnego właściciela zamku, zamek został zniesiony. Za to miasto mialo wybudować szpital i kościół św, Macieja. W 1478 roku kamień z zamkowego pogorzeliska wykorzystano do budowy kościoła, w tym roku tez na placu zamkowym nie pozostały już żadne gruzy. Plac, który przejęła Rada Miejska wykorzystano do budowy szkoły i browaru dla wznoszenia którego miano wykorzystać zamkowe piwnice. Dodatkowym argumentem był fakt, ze od XV wieku obok zamku stała słodownia.

panorama Lwówka w XVIII wieku z zaznaczonym miejscem po zamku

plan Lwówka około XVI wieku, 1-dawne wójtostwo, 2-ratusz i sukiennice, 6-teren dawnego zamku, 7-Brama Lubańska, 10-kościół parafialny, 13-kościół i klasztor franciszkanów, 19-farbiarnia sukna, 20-browar

panorama Lwówka na rycinie Wernera wraz z powiększonym wycinkiem, strzałka zaznaczony jest występ muru obronnego, jest to szczyt jednego z budynków zburzonego zamku