Połczyn - Zdrój

Zamek znajdował się na wzgórzu na południe od miasta na zachodnim brzegu rzeczki Wogry. Pozostałości jego po badaniach archeologiczno-architektonicznych doczekały się w latach 1965-1983 rewaloryzacji i remontu. Miejscowość pierwotnie należała do Gryfitów i być może jej centrum stanowiło drewniano-ziemne założenie obronne umocnione w końcu XIII wieku przez Bogusława IV. Z 1337 roku pochodzi pierwsza wzmianka o zamku wzniesionym przez Wedlów może z wykorzystaniem starszej warowni książęcej. W końcu XIV wieku obiekt powrócił do Gryfitów i przekazany został Manteufflom. Kolejni właściciele, von Krockowowie w latach 177-1772 przekształcili zamek w barokowy pałac. W XIX wieku został on wykupiony przez miasto i funkcjonował jako poczta, później jako budynek mieszkalny. Wygląd późnośredniowiecznego zamku nie jest znany, choć B.Guerquin sądził, że było to założenie pięcioboczne z brama od południa i przedzamczem ulokowanym od północy. Druga faza to jest łączona z Manteufflem, który przekształcił zamek po pożarze w 1500 roku. Po 1525 roku wzniesiono skrzydła południowe i północne, a być może także czworoboczna wieżę, której pozostałości znajdują się w piwnicach zachodniej części pałacu. Możliwe jednak, że wieża należy do starszego założenia. W latach 1770-1772 Antoni von Krockow częściowo rozebrał mury zamku i wzniósł barkowy pałac na planie w kształcie litery L. Zamek następnie został gruntownie przekształcony w XIX wieku i adaptowany na cele biblioteczne po II wojnie światowej.

zamek na pocztówce z okresu międzywojennego