Łobez

Zamek prywatny położony był na nizinnym brzegu Regi. Jego powstanie łączone jest z drugą połową XIII wieku i rodem Borków, najpotężniejszą rodziną rycerską mieszkającą między Pianą i Parzętą. Obiekt może jeszcze drewniano-ziemny, wspominano w akcie podziału księstwa pomiędzy Bogusława IV, a Ottona I w końcu XIII wieku. Mieli oni bronić dóbr Borków przed książętami Pomorza i Krzyżakami, z którymi łobescy panowie byli w konflikcie. W 1404 roku Borkowie odbudowali zniszczony przez Krzyżaków zamek, a załogę stanowili Polacy. Warownia znajdująca się od północno-wschodniej strony miasta, składał się z domu mieszkalnego otoczonego wałem i przedzamcza, potem została przebudowana. trudno zweryfikować te poglądy wobec braku badań terenowych. Nie znane są też dalsze przeobrażenia założenia. B.Guerquin opierając się na starszych źródłach podał iż zamek spłonął w 1670 roku i odtąd nie był uzytkowany. Rozbiórka ruin nastąpiła w 1832 roku.

Miejsce po zamku to obecnie teren działkowy na tyłach nadleśnictwa nad Regą