Szczecinek - grodzisko ?

Także terytorium Pomorza Środkowego pozostawało w XII XIII w. pod pieczą
kilku ważnych grodów kasztelańskich, z których większość ulokowana została bez
pośrednio nad morzem lub w niedalekiej odległości od brzegu morskiego. Najbar
dziej na południe wysunięty był gród w Białogardzie, położony na starym szlaku
solnym, prowadzącym wzdłuŜ Parsęty z Kołobrzegu do Wielkopolski. W okolicach
Białogardu szlak ten krzyżował się z traktem łączącym Gdańsk ze Szczecinem.
Kasztelania białogardzka obejmowała m.in. późniejsze miasta: Barwice (prawa11
miejskie przed 1286 rokiem), Bobolice i Połczyn (dziś Połczyn Zdrój). Połczyn był
prawdopodobnie południową strażnicą białogardzkiego okręgu kasztelańskiego, po
czym w 1337 roku otrzymał prawa miejskie. Na południowym wschodzie rolę straż-
nicy mógł odgrywać Szczecinek (miasto od 1310 roku), podczas gdy Bobolice sta
nowiły we wcześniejszej organizacji grodowej czoło opolne, a później były własno
ścią biskupów kamieńskich, którzy w 1340 roku nadali osadzie prawo lubeckie.
Najważniejszym ośrodkiem w tym systemie był oczywiście Białogard, położony na
prawym brzegu Parsęty, przy ujściu do niej Leśnicy, który w końcu XIII w. otrzymał
miejskie prawo lubeckie, nadane przez księcia wołogoskiego Bogusława IV. W 1303
roku wzmiankowana jest juŜ rada miejska, a od 1386 roku Białogard był też człon
kiem Hanzy.

WeGRODY KASZTELAŃSKIE
A ŚREDNIOWIECZNE MIASTA
(Z GENEZY POMORSKICH MIAST)
CASTELLANIES AND MEDIAEVAL CITIES
(FROM THE GENESIS OF POMERANIAN TOWNS)dług :

Link http://www.geografia.apsl.edu.pl/baza/wydawn/spg6/rajman.pdf