Myślibórz

Myślibórz prawa miejskie jako miasto brandenburskie otrzymał w latach 1262-1270. Pod koniec XIII i na początku XIV wieku nastąpił intensywny rozwój miasta, które w latach 1298–1537 było stolicą Nowej Marchii i wiodącym centrum gospodarczym regionu. Stołeczny charakter sprawił, że miasto wznosiło liczne reprezentacyjne budowle oraz zostało ufortyfikowane silnymi murami miejskimi. Ciąg murów wynosił około 1905m. Mury zbudowano pod koniec XIII wieku z głazów narzutowych oraz cegieł. W XV wieku zostały wzmocnione, a w XVIII wieku odnowione. W ciągu murów znajdowało się 49 baszt (głównie łupinowych) i czatowni oraz trzy bramy: od strony zachodniej znajdowała się brama Młyńska lub Kostrzyńska (obecnie nieistniejąca), od wschodu Nowogródzka(lub Gorzowska), a od północy Pyrzycka. Od zewnętrznej strony mury otoczone były potrójnymi wałami i fosami.
Do chwili obecnej zachowały sie fragmenty obwarowań z dwiema bramami i basztą Prochową.

Brama Nowogródzka na przedwojennej pocztówce

Brama Pyrzycka na przedwojennej pocztówce

Baszta Prochowa na przedwojennej pocztówce