Barlinek

Miasto zostało założone przez Brandenburczyków w 1278 roku jako nadgraniczny gród obronny. W połowie XIV wieku Barlinek otrzymał mury obronne z dwoma bramami – Myśliborską (Soldiner Tor) od strony Gorzowa i Młyńską (Mühlentor) od strony Pełczyc oraz baszty i czatownie. Oprócz murów w obwarowaniach miasta znajdowały się jeszcze wały ziemne i fosy. Dodatkowo w rejonie jeziora znajdowała się Duża Furta Wodna, a od 1800 r. również Mała Furta Wodna wybita w ciągu ul. Wodnej. Całość fortyfikacji, których długośc wynosiła w przyblizeniu 1420m, wzmocniona była przez czatownie i baszty, które wystawały ponad koronę murów i wysunięte były przed lico zewnętrzne murów, co umożliwiało obronę czołową i boczną. Od początku XIX w. rozpoczęto stopniowe rozbieranie fortyfikacji miejskich Barlinka. Zburzono obie bramy i furty wodne. Do dnia dzisiejszego zachowało sie około 480m muru. Przy zbiegu ulic Żabiej, Chmielnej i Górnej zachował się najokazalszy fragment z ostatnią czatownią. Pamiątką po rozebranej w 1825 r. Bramie Młyńskiej jest budynek z narożną wieżyczką przy ul. Niepodległości 7.

Miasto na dawnej rycinie