Słupca

Słupca, z inicjatywy biskupa poznańskiego Jana, otrzymała prawa miejskie. 15 listopada 1290 r. w Dłusku książę wielkopolski Przemysł II wyraził zgodę na lokację miasta na prawie niemieckim. Dzięki ponownej lokacji z 1296 r. (tym razem na oprawie średzkim) Słupca otrzymała cały szereg nowych nadań i przywilejów w tym i na budowę obrawowań miejskich. Mury wybudowano w latach 1375-1382 r. na polecenie Mikołaja z Górki. Miały długość około 1100 metrów. Chroniły obszar 9 hektarów gruntów miejskich. W ich ciągu wybudowano dwie bramy: od północy Toruńską, od południa Pyzderską, oraz dwie furty: zachodnią - Poznańską i wschodnią - Konińską. Zostały w całości rozebrane na przełomie XVIII/XIX wieku. Do chwili obecnej zachował się niewielki fragment muru na prywatnej posesji przy ulicy Kościuszki.(źr:www.miasto.slupca.pl)

oraz opis murów ze strony: http://www.slupcawsredniowieczu.private.pl

Mury obronne wokół Słupcy został wzniesione w końcu XIV w. Rozebrano na przełomie XVII i XIX w. Posadowione były na fundamentach kamieni układanych warstwami i łączonych mocną zaprawą murarska. Na owej ławie fundamentowej wznosił się ceglany, blankowany mur, którego wymiary nie są dzisiaj znane. Mury obronne Słupcy (podobnie jak i cale miasto) uwidocznione są na rycinie z 1705 r., która znajdowała się w kościele parafialnym, a dzisiaj zaginęła i znana jest tylko z przerysu „ Przyjacielu Ludu „ z 1848 r. .Ich lokalizację można zrekonstruować na podstawie zachowanego planu miasta z 1897, na który naniesiono przebieg nieistniejących już wówczas w znacznej części umocnień. Do dziś zachowały się jedynie nieliczne szczątki okazałych niegdyś fortyfikacji. Można je zobaczyć w podwórzu prywatnej posesji przy ulicy Kościuszki.4.(Niestety właściciel zasłonił fragment muru zabudowaniami gospodarczymi). Inny zrekonstruowany fragment fortyfikacji znajduje się przy posesji p. Balewskich i jest dobrze widoczny od strony Placu Szkolnego. Ponadto fragmenty murów przetrwały do dziś w fundamentach domów przy ulicy Okopowej i 11- Listopada. Pozostałości po dawnych fortyfikacjach zadecydowały o swoistym ukształtowaniu terenu w obrębie ulicy Okopowej i Kościelnej, gdzie widoczna jest różnica poziomów między fundamentami murów a dnem fosy. Mury obronne miały kształt owalu o osi dłuższej północ-południe -380 m a na osi wschód- zachód-280 m. Wewnątrz fortyfikacji obiegała uliczka podmurna. Mur blankowany był krenelażem, otoczony fosą oraz wzmocniony kilkoma basztami, których liczba i usytuowanie nie są znane. Obwarowania były zaopatrzone w bramy, z których dwie Toruńska ( północna) i Pyzderska ( południowa) istniały od początku natomiast bramy: Poznańska ( zachodnia)i Konińska ( wschodnia)na początku były tylko furtkami.

opisywane wcześniej widoczny fragment muru na posesji Balewskich obecnie wygląda tak: