| Cytat: |
| Między Wartą a trasą drogi wojewódzkiej nr 143, 200 m na północ od niej, przy ujściu Strumienia Ostrorowskiego do Warty, znajduje się wczesnośredniowieczne grodzisko wyżynne typu stożkowatego z XI w. Leży ono na cyplu wzgórza o wysokości 65 m, 15 m nad poziomem łąk nadwarciańskich. Otoczone jest rowem. Miejscowa ludność nazywa je "Zamczyskiem"[3]. |
Z wikipedii wraz ze źródłem informacji:
R.Krygiel, P.Mordal, Vademecum Krajoznawcze Ziemi Szamotulskiej, PTTK Oddział w Szamotułach, Szamotuły 2002, s. 96
| Cytat: |
Położenie: na lewym brzegu Warty, na krawędzi cypla wysoczyzny (bardzo stromy stok), po zachodniej stronie strumyczka wpadającego do rzeki, na północ od drogi Wartosław-Nowa Wieś, około 180 m od jej przecięcia ze wspomnianym strumykiem. Nazwa miejscowa „Zamczysko”.
Rodzaj stanowiska: g r o d z i s k o
Opis obiektu: grodzisko wyżynne, jednoczłonowe, na krawędzi wysoczyzny wyniesionej do 20 m ponad nadwarciańskie łąki. Słabo czytelny wał podkowiasty od strony południowo-zachodniej odcinający urwisty cypel od wysoczyzny. Majdan nieznacznie nieckowaty łagodnie opadający do krawędzi stoku. Na zewnątrz wału fosa sucha czytelna tylko w profilu wierceń. Wymiary: podstawa grodziska 45x50 m, majdan 30x45 m, a powierzchnia majdanu ok. 1100 m2, wysokość w stosunku do powierzchni pól 1 – 1,5 m, szerokość fosy około 5 m. Stan zachowania: w 1934 roku powierzchnia grodziska była porośnięta tarniną, która obecnie występuje tylko na stoku. W tym samym czasie na powierzchni ziemi rysowała się jeszcze fosa, o której nie wspomina się już w podczas autopsji w 1958 r. i w czasie badań weryfikacyjnych w 1969 r. Na planie warstwicowym z 1970 r. jeszcze dość wyraźnie rysuje się wał, który obecnie jest ledwo czytelny. Przyczyną tych zmian jest intensywna uprawa ziemi. Na skutek głębokiej orki już na powierzchni można znaleźć materiały ceramiczne, których dotąd nie dostarczyły żadne badania powierzchniowe. Destrukcja obiektu postępuje naprzód.
Inwentarz: na powierzchni grodziska znaleziono 13 skorup, w tym 4 ułamki prahistoryczne (może kultury łużyckiej), 8 wczesnośredniowiecznych i 1 nowożytny. Wśród fragmentów wczesnośredniowiecznych są 3 ułamki form dwustożkowatych ze śladami obtaczania przy krawędzi lub do załomu, wszystkie ze śladami zlepień i ugniatania. 7 fragmentów partii brzuścowych, z których 2 są ozdobione pasmami linii falistych i żłobków, oraz pionowymi, skośnymi i poziomymi grupami żłobków. Wszystkie mają glinę z bardzo dużą ilością piasku i drobno tłuczonego kamienia. W warstwie pierwszej: brązowej, gliniastej próchnicy o miąższości ok. 0,5 m znaleziono 4 fragmenty naczyń: 1 od naczynia dwustożkowego wykazującego słabe obtaczanie przy krawędzi oraz 2 ułamki brzuśca o silnie zniszczonej powierzchni, pochodzące z wczesnego średniowiecza, oraz ułamek współczesnego naczynia toczonego na kole. Ponadto z warstwy wydobyto 1 kość świni i 1 bryłkę polepy. W następnej warstwie: brązowej próchnicy nasyconej grudkami polepy o miąższości 0,2 – 0,26 m znaleziono 2 fragmenty brzuśców naczyń wczesnośredniowiecznych, jeden od naczynia dwustożkowego obtaczanego do załomu, zdobionego grupami pionowych żłobków. Kolejną warstwę stanowiła spiaszczona próchnica o miąższości 0,13 – 0,16 m, bez zawartości kulturowej. Niżej zalegał calec w postaci szarego piasku.
Chronologia: faza C, druga połowa IX do pierwszej połowy X wieku (wczesne średniowiecze).
Uwagi: we wcześniejszej literaturze obiekt występował zawsze jako grodzisko stożkowate datowane na pełne średniowiecze. |
http://biezdrowo.prv.pl/Pierwoszewo.htm
Dodam, że będę wdzięczny za informacje umożliwiające odnalezienie grodziska. Dziś byłem w terenie ale niestety nie udało mi się zidentyfikować niczego podobnego. |
