Kórnik - Bnin

Bnin - dawne miasto w pobliżu Kórnika w powiecie poznańskim, Bnin to obecnie część miasta Kórnik

Grodzisko znajduje się pośrodku wąskiego i długiego półwyspie zwanego Szyją na jeziorze Bnińskim. Na początku epoki żelaza na półwyspie istniała jedna z największych osad obronnych w Wielkopolsce.
Początki grodu Bnińskiego należy datować na okres od VII do XIII-XIV wieku. Gród ten był nieduży, posiadał jednak potężny wał o konstrukcji drewniano-ziemnej, którego wysokość sięgała kilku metrów. Za Mieszka I obronny gród poszerzono o podgrodzie. Gród został zniszczony ok. 1037 roku podczas najazdu władcy Czeskiego Brzetysława. Wiele źródeł wskazuje, że został odbudowany za kadencji Bolesława Laskonogiego. Od roku 1232 występują w źródłach pisanych kasztelanowie bnińscy. Gród bniński odegrał poważną rolę podczas walk pomiędzy Henrykiem Brodatym a Władysławem Odonicem, który wygnał Laskonogiego i w 1230 roku objął rządy w Wielkopolsce. Henryk w trzy lata później przedsięwziął wyprawę ze Śląska przez Śrem i Bnin, obie te miejscowości zniszczył. Grody wkrótce odbudował a w Śremie, któremu podporządkowany był Bnin, osadził swego siostrzeńca Borzywoja. Ten jednak został w 1235 roku zamordowany. Rozgorzały na nowo walki między książętami a ziemie sporne przechodziły z rąk do rąk. Bnin był jednym z ważniejszych ośrodków wojskowych w Wielkopolsce dzielnicowego okresie rozbicia dzielnicowego i pierwotnie znajdował się w nim gród książęcy. Mirosław, syn Przedpełka, otrzymał w 1294 roku z rąk Przemysła II przywilej zezwalający na przeniesienie z prawa polskiego na prawo niemieckie trzynastu miejscowości, w tym Bnina. Kasztelan ten należał do możnego w średniowiecznej Wielkopolsce rodu Łodziów, w którego ręce dobra bnińskie, ongiś książęce przeszły prawdopodobnie za czasów Przedpełka (zm. 1273). Sam gród pozostawał jeszcze w rękach książęcych, ale w niedługim czasie również i on stał się własnością Łodziów. Wysunięto przypuszczenie, że obok grodu w Bninie, powstała w XII w osada miejska o charakterze rzemieślniczo-handlowym, lokowana w 1294 roku, kiedy to kasztelan Mirosław otrzymał przywilej od Przemysła II. Zaoponował przeciw temu S. Weyman, którego zdaniem Bnin stał się miastem dopiero sto lat później w początkach panowania Władysława Jagiełły. Być może prawne pojawienie się miasta, jeśli nastąpiło dopiero w latach 1386-1395 stanowiło usankcjonowanie stanu faktycznego.
W okresie jednoczenia państwa Polskiego przez Władysława Łokietka Bnin zaczął stopniowo podupadać. Na szlaku poznańsko-śląskim zmniejszył się ruch kupców. Około roku 1331 Bnin i okolice zniszczyli Krzyżacy. (źródło w części: http://www.bnin.pl)
U nasady półwyspu relikty spalonej w 1233 roku wieży zachowane w formie ściętego stożka.