Poznań Główna

W Głównej (obecnie część Poznania) odkryto pozostałości rezydencji mieszkalno obronnej biskupów poznańskich wraz z folwarkiem. Badania wykopaliskowe dowiodły istnienia tam już w I połowie XIII wieku, szachulcowej wieży, posadowionej na rzucie czworoboku, zbliżonego do kwadratu o wymiarach 5,80x6m. Odkryte zabytki wskazują na ewidentnie mieszkalny charakter tej budowli. Nie udało się natomiast rozpoznać zaplecza gospodarczego wieży, jej dodatkowych urządzeń obronnych. Siedziba uległa zniszczeniu w wyniku gwałtownego pożaru (w rumowisku znaleziono szkielet młodej kobiety, zapewne ofiary tego zdarzenia). Następnie dokonano odbudowy założenia już przy użyciu ceglanego budulca. Powstały wówczas zespół rezydencjonalny, dwie wieże oraz inne budowle mieszkalne i gospodarcze, wymaga dalszych badań. Niewielkie wymiary, rachityczne fundamenty oraz bardzo skromny zespół zabytków z obu wież, pozwalają wątpić czy istotnie pełniły role mieszkalną. Wydaje się raczej, iż były to budowle drewniane lub szachulcowe na ceglanej podmurówce pełniące funkcje obronne, gospodarcze, a może tez penitencjarne.