wieś w powiecie tureckim, w gminie Dobra
Badania archeologiczne w Miłkowicach prowadzone po zachodniej stronie zbiornika retencyjnego Jeziorsko na terenie zalewowym, potwierdziły istnienie dworu. Przy okazji okazało się, że dwór postawiono na miejscu, gdzie w epoce brązu znajdowało się cmentarzysko kultury łużyckiej.
Prawdopodobnie na wyspie znajdował się pierwotnie gródek stożkowaty, podobnie jak w pobliskich miejscowościach, gdzie przeprowadzono już dokładne badania archeologiczne.
Badania takie prowadzono na terenie wsi wsi Siedlątków, na których położone było najsłynniejsze w Polsce grodzisko stożkowate (relikt drewnianej wieży na sztucznie usypanym kopcu) - rycerska siedziba z II poł. XIV wieku, przebadana w latach 60-tych przez J. Kamińską. Budowle tego typu - znajdowały się także w Popowie, Pęczniewie i Brodni. Zewnętrzna średnica okręgu, jaki tworzył, wynosiła ok. 30-35 m, w jego obrębie pozostawał zatem okrągły majdan o średnicy 10-15 m. Obszar ten pokryto izolacyjną warstwą surowej gliny. Mniej więcej po środku wydzielonej przestrzeni znajdowały się relikty budynku - zapewne drewnianej wieży mieszkalnej, zbudowanej na rzucie kwadratu o wymiarach 6,5 x 6,5 m. Tego typu obiekty interpretuje się zazwyczaj jako trzykondygnacyjne, wysokie na kilkanaście metrów. Jej dolne belki położone były na izolacyjnej warstwie gliny, ściany zachowały się do wysokości ok. 2m. Szkic orientacyjny gródka – Michał Szymański
Wody zbiornika odsłoniły, dotychczas ukryte pod warstwą ziemi, fragmenty bruku i fundamenty zabudowań dworskich.
Krzysztof Gorczyca Muzeum Okręgowe Oddział Archeologiczny w Koninie:
Sądząc po zebranej ceramice stary dwór powstał co najmniej w XIV wieku. Na zdjęciu fragment z XV wieku. Na starych mapach widać, że był na wysepce otoczonej wodą. Wersja murowana, sądząc po cegle, to chyba dopiero XVII wiek. Fundament kamienno-ceglany powstał w wykopie wąskoprzestrzennym. Zachowana rolka ściany, widoczna na zdjęciach, zmurowana jest w wątku główkowym, ale to nie datuje.
Bardzo mało materiału z wieku XVIII może wskazywać, że dwór został zniszczony w czasie "potopu", a nowy powstał w XVIII wieku już w nowym miejscu
Do końca XIX wieku zachowały się zarysy fosy i mostu dawnego zameczku obronnego, które ulegały stopniowemu zniszczeniu. Miejsce dawnej siedziby otoczone fosą, było już w tym czasie terenem, gdzie poprzedni właściciele dworu latem urządzali przyjęcia.
Dwór zlokalizowano archeologicznie. Znajdował się na południe od zabudowań folwarcznych na wyspie otoczonej starorzeczami. Normalnie pozostałości dworu znajdują się pod wodą...
źródło i zdjęcia:
https://milkowice.pl.tl/Historia-dworu.htm
