Iława

Mury miejskie Iławy zostały zbudowane w połowie XIV wieku z cegły oraz częściowo z kamienia łamanego i polnego. Są związane z kościołem Przemienienia Pańskiego gdyż jego południowa ściana jest zbudowana na przedłużeniu południowego skrzydła murów miejskich, a szczytowa na przedłużeniu wschodniego pasma murów obronnych. Mury posiadały trzy bramy: Lubawską (lub Polska) na wschodzie, Prabucką na zachodzie i Wodną na północy oraz 5 baszt. Obecnie mury zachowały się w niewielkich fragmentach: przy skarpie w części wschodniej, przy narożniku północno-wschodnim fosy, od strony południowo-zachodniej (od strony jeziora) od strony zachodniej przy ul. Mierosławskiego oraz fragment baszty, który znajduje się wewnątrz posesji kościelnej.

zachowane fragmenty murów miejskich przy kościele

Brama Prabucka była największą z bram iławskich. Liczyła 15 stóp (ok. 4,75 m) szerokości i 18 stóp (ok. 5,7 m) długości, z nadbudówką pełniącą później funkcję miejskiego aresztu oraz z przystawioną od strony miasta wartownią.