
Zamki, dwory obronne, mury miejskie, grodziska
Forum miłośników średniowiecznych fortyfikacji (zał. 05 Lis 2007)
wieś w powiecie kętrzynskim, w gminie Reszel
Wieś została założona w roku 1326. Posiadała kościół i zamek, który stał jeszcze w XV wieku.
Według dokumentu z 24 czerwca 1369 r. granica dominium warmińskiego przebiegała blisko zamku w Pilcu:
„ad granicam positam retro Resel iuxta castrum Piltcz”. Następnie dokument szczegółowo określa jej przebieg: „Item ab alia parte retro Resel a granica posita circa Piltcz per Seysten ad lacum Kerwoyke et fluuium qui ab eo fluit, et habet in longitudine viij miliaria” – granica przebiegała od Reszla obok Pilca przez Szestno do Jeziora Kierwik i rzeki, która z niego wypływa. Łączna długość linii granicznej wynosiła 8 mil48 . W późniejszych latach strażnica w Pilcu nie występowała w źródłach. Wspominał o niej dopiero Hennenberger w 1595 r.jednak nie podał dokładnego położenia. Na mapie znak umieszczony jest po lewej stronie przepływającej przez wieś rzeki Dajna. Podobnie – za Hennenbergerem – na swoich mapach stanowisko to zaznaczyli Janssonius oraz Visscher. W nieco innym miejscu relikty strażnicy widział Józef Naroński – kartograf w służbie księcia pruskiego. Na powstałej w latach sześćdziesiątych XVII w. mapie Districtus Rastemborgensis sygnaturę w postaci kopczyka z krzyżem Naroński zaznaczył na wyspie znajdującej się w północnej części Stawu Młyńskiego. W latach 1826–1828 Pilec odwiedził Guise i także on odnotował, że relikty zameczku miały znajdować się na wyspie położonej na Stawie Młyńskim. Wspomniana wysepka zachowała się do obecnych czasów, jednak jak dotąd nie przeprowadzono na niej badań archeologicznych. Jest niewielka, więc można przypuszczać, że strażnica, która na niej stała, nie odgrywała ważnej roli militarnej, co najwyżej obserwacyjną. Podczas prowadzonych badań AZP w ogóle nie uwzględniono wyspy, natomiast przypuszczalne położenie zameczku ustalono ok. 1 km na północ od wsi.
źr: Robert Klimek, Ruiny zamków i grodzisk z obszaru Warmii biskupiej na mapie Kaspara Hennenbergera z 1576 r.