Garbno k/Barcian

Nazwa wsi wywodzi się z języka pruskiego - Lagegarbis oznacza Wzgórze Lagisa (imię Lagis + garbis = wzgórze). Na wzgórzu mieściła się strażnica obronna (drewniano-ziemna). Powstała później wieś wzięła nazwę od wzgórza. Od niej powstała niemiecka nazwa Laggarben.

Po wschodniej stronie wsi (w kierunku na Solkieniki) dawniej znajdowało się zmeliorowane mokradło (niem. nazwa Kienbruch).Na północny zachód od ruin kościoła w odległości około 400 m. znajduje się staropruski kopiec strażniczy (grodzisko) lokalizacja tej budowli doskonale wykorzystywała w celach obronnych warunki terenowe. Wzgórze otoczone jest mokradłami , które nawet dziś po melioracjach i wybudowaniu drogi przeobrażają się w bagna.

Około roku 1326 r. wybudowano na wzgórzu strażnicę lub gródek drewniano-ziemny, noszącą nazwę Lagegarbis (Wzgórze Lagisa). Później przy gródku powstała osada, nosząca tę samą nazwę.

Nieistniejący zamek komornicki w Garbnie pochodzący z końca XIV wieku usytuowany był nad niewielką rzeczką Ruga w zachodniej części Warmii, 9 km na północny zachód od Kętrzyna. Powstał on na terenie historycznej krainy Prusów zwanej Barcją, podbitej w XIII wieku przez Zakon. Zamek komornicki w Garbnie został całkowicie zniszczony podczas wojny trzynastoletniej. Lokalizacja budowli nie jest precyzyjnie znana. Pierwszym systemem obronnym w Garbnie była strażnica krzyżacka z 1328 roku. Wybudowana została na bagnistym terenie niewielkiej osady pruskiej, z której w drugiej połowie XIV wieku powstała wieś. Jej nazwę tłumaczy się jako „wzgórze czarownicy” lub „wzgórze wśród bagien”. Ściany zamku osadzone na czworokątnym murze z kamienia polnego tworzyły dziedziniec o boku ok. 30 m. W rogach muru mieściły się wieże otwarte od strony dziedzińca oraz baszta bramna w środkowej części boku zachodniego. Budynek mieszkalny prawdopodobnie dostawiony był do północnego odcinka murów obwodowych. Wzdłuż pozostałych kurtyn mogły wznosić się inne drewniane zabudowania. W trakcie badań archeologicznych, wśród pozostałości zamku znaleziono fragmenty gotyckiej dachówki. Prawdopodobnie budowla została wzniesiona z kamieni polnych, drewna i gliny, a cegłę wykorzystano jedynie do wykończenia budynku.