Trembowla

Zamek zbudował król Kazimierz Wielki w drugiej poł. XIV wieku w miejscu wcześniejszego gródka. W roku 1534 zamek rozbudował kasztelan krakowski Andrzej Tęczyński. W 1631 r. zamek przebudował starosta trembowelski Andrzej Bałaban. Kozacy zdobyli go w 1648 r., lecz po odzyskaniu go przez Polaków stawiał często skuteczny opór Kozakom, Turkom i Tatarom. Zamek stał się ważną twierdzą po zaborze Podola przez Turcję w 1671 r. i zasłynął w 1675 roku bohaterską obroną żołnierzy starosty trembowskiego Bernarda Prittwicza przed Tatarami i Turkami oraz właścicielki zamku Anny Doroty Zofii Chrznowskiej. To, że załoga wytrzymała na posterunku było w dużym stopniu zasługą żony komendanta Jana Samuela Chrzanowskiego, która zagrzewała ducha bojowego i miała nawet z szablą w dłoni uczestniczyć w wypadach na wroga. Nosiła ze sobą dwa noże i groziła mężowi, że jeśli on zdecyduje się poddać zamek, jednym zabije jego, a drugim siebie. Desperacja została nagrodzona i Turcy z powodu nadciągania Sobieskiego z odsieczą wycofali się nocą spod Trembowli. W 1675 armia turecka zniszczyła miasto, ale zamek został utrzymany przez nieliczną grupę obrońców (80 dragonów i 200 mieszkańców) w tak zwanej Bitwie o Trembowlę (patrz poniżej w linkach zewnętrznych - Battle of Trembowla) aż do odsieczy przez nadchodzące wojska króla Jan III Sobieskiego. Zamek został zniszczony przez Turków w czasie ostatniego najazdu na Polskę w 1688. Z obronnego zamku pozostały jedynie zewnętrzne mury i wały ziemne.

plan zamku: 1-owalna baszta, 2-wieża pentagonalna, 3-wieża trangularna
 
widok ogólny
 

widok z lotu ptaka
 

odcinek muru z wieżą trangularną
 

pozostałości bramy
 
w owalnej baszcie
 

fragment muru
 

mury budynków na terenie zamku
 

na rycinie z XIX wieku
 

w okresie międzywojennym