Satanów

W 1431 roku właścicielem Satanowa, za pośrednictwem księcia Witolda, stał się Piotr Odrowąż, który zgodnie z przekazami miał ufundować tamtejszy zamek – potężną warownię i wystawił załogę rycerską do obrony pobliskich terenów przed tatarskimi atakami, które parokrotnie spustoszyły Podole. Najważniejszymi właścicielami tego majątku były rodziny Kostków i Sieniawskich, które przebudowywały tamtejszy zamek w XVI wieku. W czasie powstania kozackiego w 1651 roku Satanów zdobyli Kozacy. W 1672 roku zamek i całą miejscowość zajęli Turcy. Polacy odbili je, jednak w wyniku traktatu z Buczacza zmuszeni byli ponownie oddać Satanów w ręce Turków. Osmańska okupacja przyniosła ogromne zniszczenia. Ludność wymordowano lub uprowadzono, dobra zrabowano i spalono. Do czasu pokoju zawartego w Karłowicach z 1699 roku Turcy utrzymywali zamek jako bazę zabezpieczającą garnizon i szlak do pobliskiej warowni w Skałacie, znajdującej się po drugiej stronie Miodoborów. W okresie tureckiej obecności szczególnie ucierpiały zamek i mury miejskie. Na początku XVIII wieku satanowski majątek postanowił odbudować hetman wielki koronny - Adam Mikołaj Sieniawski. Zrekonstruował zamek i miejskie mury. Na nowym zamku w 1711 roku gościł cara Rosji Piotra Wielkiego, który formalnie był wówczas sojusznikiem saskiego elektora Augusta II. Satanów nie dostał jednak szczęśliwej karty od losu. Kilka lat później, w trakcie wojny północnej, ponownie uległ niemal całkowitemu zniszczeniu. Ze zniszczeń podniosła go rodzina Sieniawskich. W latach 1722-1724 najbardziej przyczynił się do tego Adam Mikołaj z Grabowa - Sieniawski. W XIX wieku został opuszczony i zaczął popadać w ruinę której znajduje się do dziś. (źr: http://www.polskieradio.pl)

plan zamku: 1-wieża zachodnia, 2-wieża północna, 3-wschodnia wieża
 

resztki murów baszty zachodniej
 

mury i pozostałości baszty północnej
 

wieża północna
 

wieża południowa
 

jedno z okien
 

na archiwalnej fotografii