Pomorzany

rwszą warownię wzniósł w latach 1340-1350 Mikołaj Świnka na ziemiach, które nadał mu król Kazimierz Wielki. W XV wieku właścicielem zamku został Zygmunt Sieniński i we władaniu jego rodziny zamek pozostawał do momentu, gdy kupił go Jakub Sobieski (ojciec późniejszego króla Jana III) w 1619 lub 1620 roku. W tym czasie warownia miała kształt, który nadał jej wojewoda podolski Jan Sieniński w 2 poł. XVI wieku. Zamek miał kształt czworoboku i posiadał narożne baszty oraz bramę z mostem na osi skrzydła północnego. Piętrowe były skrzydła południowe (pałacowe) z arkadami, wschodnie i być może zachodnie. Była to silna warownia, która była w stanie obronić się przed licznymi atakami Kozaków, Tatarów i Turków. Zdobyli ją dopiero Tatarzy w 1675 i 1684 roku. W wyniku zniszczeń, Jan III Sobieski przeprowadził gruntowany remont, w którym mógł brać Charles Benoit. Otoczono też zamek ziemnymi fortyfikacjami bastionowymi. W 1740 roku zamek przeszedł w ręce Radziwiłłów, jednak bardzo podupadł w wyniku pożaru w 1771 roku. W 1789 roku właścicielem zamku został Erazm Pruszyński, który odbudował skrzydło południowe i wschodnie z materiału uzyskanego z rozebrania części północnej (gospodarczej) i zachodniej. Jego syn - Józef Pruszyński remont dokończył i umieścił w zamku galerię obrazów. Około 1875 roku zamek kupił Roman Potocki, którego syn Jerzy Potocki (1889-1961) (ambasador RP) odnowił zamek po zniszczeniach z czasów I wojny światowej i wzorowo utrzymywał posiadłość do 17 września 1939 roku. Po wojnie do lat 70. XX wieku w zamku mieściła się szkoła. Obecnie obiekt jest w ruinie. Istnieje jeszcze w części skrzydło wschodnie i południowe oraz dwie baszty, a także portal z herbem Sobieskich Janina. Od strony ogrodu zachowały się fragmenty wałów obronnych.

plan zamku: 1-budynek południowy, 2-budynek wschodni, 3-baszta
 

widok ogólny
 
 

widok na zamek od południa

baszta