Grzymałów

Pod koniec XVI w. Grzymałów był własnością Ludzickich herbu Grzymała, którzy lokowali zamek obronny na rzucie prostokąta z basztami w narożach, otoczony fosą i wałami ziemnymi. Po szkodach wojennych odrestaurował zamek w 1. poł w. XVIII Adam Mikołaj Sieniawski, do którego Grzymałów należał co najmniej od 1715 r. Później należał do Czartoryskich i Lubomirskich. Po śmierci Elżbiety Lubomirskiej w 1817 r. dobra dostały się Konstancji z Lubomirskich Rzewuskiej. Ze względu na długi został zlicytowany. Miasteczko kupił bankier Leopold Elkan de Elkansberg. W 1813 r. odkupił od niego majątek Antym Nikorowicz. Po nim majątek przejęli i podzielili synowie.
Największa część majątku z zamkiem przypadła córce Stanisława Julii Wolańskiej, której syn Władysław, ostatni właściciel aresztowany przez okupantów sowieckich w 1939 r., zmarł prawdopodobnie w więzieniu kijowskim. W czasie okupacji został przez nacjonalistów i miejscową ludność ukraińską doszczętnie rozgrabiony - wykradziono bogato zdobione meble, cenne obrazy, porcelanę i inne rzeczy przedstawiające jakąkolwiek wartość, po wojnie sam zamek zrównano z ziemią. 4 km od Grzymałowa znajdował się kiedyś dwór hr. Koziebrodzkiego. Kościół katolicki z fasadą ufundowaną w roku 1745. W tym czasie pałac został zdewastowany, rozkradziono wszelkie dobra. W 1944 r. w zamek trafiła bomba niszcząc go. Po wojnie rozebrano pozostałości.

w okresie międzywojennym