Międzygórz

Zamek w Międzygórzu należał początkowo do majątku królewskiego, przekazany wraz ze wsią Międzygórz w 1370 r. przez Kazimierza Wielkiego Janowi Zaklice herbu Topór. Kolejnymi właścicielami byli Kijańscy, w drugiej połowie XVI w. Niedrzewiccy, następnie Jaworniccy. Obecne ruiny pochodzą prawdopodobnie z drugiej połowy XVI w., kiedy budowla została przebudowana w stylu renesansowym, przez ówczesnych właścicieli - Niedrzewickich. Zamek wybudowano jako budowlę obronną na niewielkim wzgórzu, na prostokątnej powierzchni 1100 m². Zamek wzniesiono z miejscowego piaskowca i z cegły. Wjazd znajdował się od południowego wschodu i prowadził przez most na fosie i bramę. Całość zabudowań cechuje się regularnym, renesansowym kształtem, przypuszczalnie przekształconym w XVII wieku.

plan zamku wg M.Gosztyły i M.Proksy 1997

plan sytuacyjny zamku wg J.Fijałkowskiego na podstawie wizji lokalnej w 1973 roku

plan ruin zamku wg J.Fijałkowskiego, 1-skarpa południowo-zachodnia, najstarszy fragment murów zamkowych, 2-zachodnia ściana bramy wjazdowej zbudowana z kamienia i cegły, 3-przejście w murze, tynkowane na zewnątrz, 4-występ, zapewne młodszy od murów sąsiednich, 5-ściana zachodnio-północna, 6-najlepiej zachowana ściana zachodnia, 7-środkowa ściana o grubości 2,2m, 8-ściana działowa, 9-ściana zewnętrzna, 10-narożnik zamku, mur kamienny z piaskowca

widok ruin na fotografiach z 1951 roku autorstwa Tadeusza Rzypkowskiego, IS PAN