Kwilina - dwór obronny?

wieś w powiecie włoszczowskim, w gminie Radków

Kolejny dwór rycerski/obronny znany jedynie z przekazu Długosza. Brak wszelkich wzmianek o nim w późniejszej literaturze, także brak potwierdzenia obiektu w terenie.
Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1239 r. Wieś była w tym czasie własnością arcybiskupa gnieźnieńskiego Pełki herbu Lis. Potem arcybiskup przekazał ją swojemu bratu stryjecznemu, Piotrowi i jego synowi, Mironowi w zamian za inną wieś w województwie sandomierskim. Rycerski a później szlachecki ród Lisów posiadał Kwilinę przez długi czas. Na początku XV wieku jego członkowie nazywali się nawet Kwilińskimi. Do wyróżniających się przedstawicieli tego rodu trzeba zaliczyć zmarłego w 1385 roku Mściwoja z Kwiliny, należącego do rady królewskiej Kazimierza Wielkiego, długoletniego podkomorzego krakowskiego i wojewody bydgoskiego w latach 1362-1364. Jego syn, Klemens, odziedziczył po ojcu Kossów, Kwilinę i cztery inne wsie. Pełnił również urząd podczaszego królowej Jadwigi. W następnych latach dziedzicami Kwiliny byli między innymi: Jan z Kwiliny, Mikołaj z Kwiliny, Klemens z Kwiliny oraz Stanisław Kwiliński, syn Klemensa, który w 1520 roku sprzedał miejscowość Rzeszowskim. Rzeszowscy zaprowadzili tu kalwinizm, który utrzymał się do końca XVII w. W posiadanie Kwiliny weszli także Rejowie, Ważyńscy, Michałowscy. Ci ostatni uczynili ośrodkiem swoich dóbr Słupię w powiecie jędrzejowskim.