Żerniki Górne

wieś w powiecie buskim, w gminie Busko-Zdrój

Wies po raz pierwszy była wzmiankowana w 1190 roku, jako należąca do stołu biskupów krakowskich. W 1430 roku ówczesny właściciel Andrzej ze Strachocina sprzedał ją Mateuszowi z Bielaw. W opisie Jana Długosza z lat 1470-80 wymieniony jest dwór obornny - "praedium ibi unicum militare" wraz z folwarkiem rycerskim "unum praedium militare". W 1579 roku wieś należała do Barbary Wolskiej, kolejnym właścicielem wymienionym w źródłach, w 1629 roku - był Mikołaj Maciejowski, następnie Ożarowski. Wg mapy Galicyi Zachodniej z 1804 rku, zabudowa wsi była rozrzucona na brzegach strumienia przpeływającego przez wieś. Zespół dworski zaznaczony został w północno-zachodniej częsci, nad strumieniem, za dworem zaznaczony został duzy ogród na planie prostokąta.
W 1847 roku w aktach dyrekcji Ubezpieczeń znajduje się opis dworu i zabudowań gospodarczych należących do Kacpra Stasiewicza. Wymienia on, oprócz drewanianego dworu (który nas nie interesuje) murowany lamus o wymiarach 15x15x6, który według lokalnej tradycji miał być zborem ariańskim. Lamus ten był pozostałością po pierwotnym dworze. Obecnie z zespołu dworskiego nic juz nie zostało.