Ludynia

Główną atrakcją Ludyni jest usytuowany obok dworu dawny zbór kalwiński (w latach PRL-u uważany raczej za ariański), zbudowany około połowy XVI stulecia przez Szafrańców. Obiekt prezentuje typ tak zwanego „zboru domowego” i mimo zmienionej funkcji zachował się w niemal niezmienionym kształcie. Zbór doskonale spełniał również funkcję dworu obronnego. Ma plan prostokąta. Na kolebkowo sklepionych piwnicach wznoszą się dwie kondygnacje – parter nakryty kolebkowym sklepieniem i pięterko obsługiwane komunikacyjne przez drewnianą galeryjkę. Czterospadowy dach pobity jest gontem, a dawny „sakralny” charakter budynku dokumentuje niewielka sygnaturka. Zbór był tu zresztą stosunkowo niedługo – najwyżej kilkadziesiąt lat. Ostatnio budynek wykorzystywano jako lamus lub dworski spichlerz. (źr: http://www.kobidz.pl)