
Zamki, dwory obronne, mury miejskie, grodziska
Forum miłośników średniowiecznych fortyfikacji (zał. 05 Lis 2007)
dzielnica miasta Zabrze
Grodzisko stożkowate w Rokitnicy, będące gródkiem rycerskim znajduje się w dolinie małego potoku, biegnącego wzdłuż dawnego szlaku handlowego (drogi do Miechowic), obok XVII-wiecznego folwarku przekształconego w PGR.
Powstał w XIII wieku, został spalony w XV wieku.
Pierwsze udokumentowane wzmianki o Rokitnicy pochodzą z około 1295 roku. Zawarta jest ona w księdze uposażeń biskupstwa wrocławskiego "Liber fundationis Wratislaviensis".
carrollus Wysłany: 09 Mar 2012 20:37
Niewielki gródek stożkowaty, posiadający prawdopodobnie podgrodzie od strony wschodniej. Na kopcu mieściła się drewniana wieża wzniesiona na planie kwadratu, o kamiennych (chyba raczej ceglanych) fundamentach.
Gródek położony nad stawem (dawną fosą), przy zbiegu ulic Krakowskiej i Ofiar Katynia w Zabrzu - Rokitnicy, obok przystanku MPK.
Obecnie siedziba rycerzy-rozbójników, o czym świadczą zabytki archeologiczne w postaci butelek po piwach marki rozmaitej (urzekają te postawione "na sztorc" w zamrożonej fosie), pudełek po papierosach i prezerwatywach. No i oczywiście są też stare opony, wszak menel swego pańskiego tyłka na liściu nie posadzi. Wstyd! (fot. luty 2012)
Widok ogólny od strony stawu


i od strony lądu


widok ze stożka

A tu pod zwałami trawy są relikty murowane


I po drugiej stronie kopca

Obiekt już w okresie międzywojennym był znacznie naruszony od strony NW w wyniku pozyskiwania piasku. Wówczas też w obrębie wybierzyska zarejestrowano relikty murów z kamienia łamanego, kamieni polnych z niewielkim udziałem cegły. Zachowane był także ślady sklepienia. Obecnie założenia ma formę kopca na planie owalnym o średnicy u podstawy ok. 25m, u góry 11x13m i wysokości ok 7m. ponad poziomem lustra wody w pobliskim stawie. Od strony płaskowyżu kopiec odcinała pierwotnie fosa, obecnie zniwelowana. Badania wykopaliskowe wykazały dwie fazy użytkowe obiektu. W I datowanej na XV wiek wzniesiono drewnianą budowlę, która uległa zniszczeniu w wyniku pożaru. Jej najlepiej zachowane relikty odsłonięto w NW części majdanu. Stanowiły je dwie przepalone belki podwalinowe , ułożone równolegle do siebie w odległości ok. 0,6m. W ich bezpośrednim otoczeniu stwierdzono znacznie nagromadzenie gliny, w tym w postaci polepy barwy ceglastej. Przeciwległa ściana budynku czytelna była w planie w postaci wyraźnej granicy między warstwą ceglastej polepy przemieszanej ze spalenizną, a żółto-szarą warstwą nasypową kopca. W profilu ściana S budynku czytelna była jako cienka, pionowo przylegająca ciemnobrunatna smuga po przepalonym drewnie. Zachowana szerokość budynku wynosiła nieco ponad 4,5m. W drugiej fazie użytkowej, której chronologię określono na XVI wiek, wzniesiono budynek murowany zajmujący znaczną część majdanu. Do jego budowy użyto ciosów piaskowcowych, kamienia łamanego i okrąglaków oraz niewielkiej ilości cegieł. Mury kapitalne budowli odsłonięte w obrębie wykopów I-III miały na długości 4,5m grubość 1,4-1,6m. Obiekt ten miał prawdopodobnie formą wieży wzniesionej na planie prostokąta. Od zewnątrz dostawione były do niej kolejne budowle murowane, których relikty odsłonięto w N części wykopu I/71 oraz w N części wykopu IV/71.
Datowanie XIII/XIV-XV wiek, XVI/XVII-XIX wiek.
Obiekt przesuwam do dworów, Carollus, poproszę lokalizację na geo ![]()
osobista wizyta październik 2021



