Czaniec

Dwór został zbudowany w pierwszej połowie XVII wieku i jest jedną z późniejszych budowli tego typu. Właścicielami była rodzina Stokłowskich herbu Drzewica. Pod koniec XVII wieku nastąpiła gruntowna przebudowa dworu. Murowaną attykę zastąpiono wtedy łamanym, mansardowym dachem. Dwór znajduje się w rękach prywatnych, jednak jego stan jest zbliżony do ruiny. Budynek stanowi swego rodzaju miniaturę założenia "palazzo in fortezza". Był pierwotnie wystawną rezydencją, otoczoną dla bezpieczeństwa systemem niewielkich umocnień bastionowych. Typowym przykładem tego typu budowli jest np. zamek Lubomirskich w Nowym Wiśniczu. Dwór jest piętrowy, zbudowany na planie prostokąta. Można go nazwać małym zameczkiem, bowiem jego korpus otacza z trzech stron niewielki wewnętrzny dziedziniec. Czwarta strona dziedzińca jest zamknięta przez niewielką, arkadową galerię (obecnie zamurowaną). Budynek przykrywa mansardowym, łamany dach, kryty gontem. Całość jest otynkowana. Na dziedziniec prowadzą dwa przejazdy, od strony wschodniej i zachodniej. We wnętrzu zachowało się niewiele szczegółów architektonicznych, pochodzących z pierwotnej, renesansowej budowli. Większość dawnych sklepień została zniszczona i zastąpiona przez współczesne, żelbetonowe stropy. Otaczające dwór fosy i mur z narożnymi bastejami zachowany jest w stopniu szczątkowym, pozostał po nim obwód murów i przyziemie jednaj z baszt. (źr: http://www.fortalicje.viapc.pl)

dwór w okresie międzywojennym