Bzie Zameckie

dwór obronny (zwanym też zamkiem) w Bziu powstał prawdopodobnie w 1636r., w czasie trwania wojny trzydziestoletniej. Został wybudowany na niewielkim wzniesieniu w stylu późnorenesansowym. Posiadał charakter obronny, czego świadectwem są zachowane do dzisiaj otwory strzelnicze wewnątrz budynku. Elewacja frontowa Przypuszcza się, że w okresie średniowiecza istniał na jego miejscu obiekt drewniany otoczony wałem ziemno-drewnianym, czyli miał on charakter tzw. fortalicium. Przypuszczenie o jego wcześniejszym istnieniu wynika stąd, że znane są już od 1403r. pierwsze właścicielki dóbr rycerskich w Bziu, a mianowicie Weronika i Małgorzata Woinin. Natomiast w 1481r. Jan Rostek podzielił przed swoją śmiercią majątek, co przyczyniło się do powstania podziału na Bzie Górne, Dolne i Zameckie ( z odrębnymi dobrami rycerskimi ). Do czasów współczesnych zachowały się w zamku formy renesansowe w szczytach elewacji wschodniej i zachodniej, są to m.in. dwu arkadowe wnęki z oknami. Natomiast nie zachowały się renesansowe zwieńczenia szczytów ( zachowane w innych dworkach na Śląsku, a pochodzących z tego samego okresu ). Elewacja wschodnia Innymi charakterystycznymi cechami tego obiektu są jego sklepienia kolebkowe i kolebkowo-krzyżowe. Jest on tylko częściowo podpiwniczony, a fundament został wykonany z kamienia. Z zamkiem są związane różne podania. Jedno z nich mówi, że zamek w dawnych czasach był połączony podziemnymi korytarzami z pobliskim cmentarzem i lasem pomiędzy Bziem i Jastrzębiem ( do dzisiaj zachowały się zamurowane wnęki w piwnicach ). W korytarzach tych zostały zgromadzone prawdopodobnie znaczne skarby. (źr: http://bzie.pl)