Bagrationowsk

(ros. Багратионовск (Bagrationowsk), do 1946 niem. Preußisch Eylau, pol. hist. Pruska Iława)
Zamek założony został w latach 1325 - 1326. Pod budowę zamku wybrano płaskie wzgórze, z trzech stron otoczone błotami i zbiornikami wodnymi. W skrzydle wschodnim budowli najprawdopodobniej znajdowała się brama wjazdowa, w części południowej mieściła się kaplica zamkowa, zaś w część północnej zlokalizowana była wieża sanitarna tzw. gdanisko. Na pierwszy piętrze zajmował się refektarz, sala obrad, sypialnie i pomieszczenia, zajmowane przez krzyżackiego urzędnika (pflegera). Drugie piętro pełniło funkcję obronną. Pozostałe pomieszczenia były wykorzystywane na cele gospodarcze. Za czasów państwa krzyżackiego, zamek jako siedziba pflegera pełnił funkcję centrum administracyjnego, jak również grodu warownego broniącego od południa dostępu do stolicy regionu - Królewca. Współcześnie znane są nazwiska dwudziestu pflegerów krzyżackich. Wśród nich jest Konrad Wallenrod, wielki mistrz Zakonu Krzyżackiego w latach 1391 - 1393. W 1336 roku zamek i przylegająca osada zostały nazwane Preussisch Eylau. W 1429 roku zamek za zasługi wojenne ofiarowany został Henrykowi von Plauen, którego to herb rodowy stał się w czasach późniejszych częścią herbu miasta. W kolejnych latach zamek wielokrotnie zmieniał właściciela. Był siedzibą starostwa, następnie mieścił się tu zarząd domeny królewskiej, jak również w XVIII wieku przeszedł w ręce prywatne, pod nazwą Henriettenhof. W początku XIX wieku zamek bardzo ucierpiał na skutek pożaru, po którym nie został odnowiony i z czasem popadł w ruinę.
Do czasów współczesnych zachowały się fundamenty zamku głównego oraz w całości gotycki spichrz. Obecnie przygotowywane są plany zagospodarowania całego kompleksu zamkowego do celów turystycznych. (źr: http://www.szlak.zamkigotyckie.org.pl)

rekonstrukcja zamku w XV wieku

plan zamku

zachowany spichlerz zamkowy