Junkrowy

wieś w powiecie starogardzkim, w gminie Skarszewy

Dobrze zachowane grodzisko wyżynne położone w odległości ok. 6km na północny-zachód od Skarszew, nad rzeką Wietcisą około 2km od wsi Junkrowy. Usytuowanie grodziska jest bardzo korzystne ze względów obronnych. Położone na wysokim wzgórzu około 35m nad otaczającymi od pólnocy łąkami.
Jest to grodzisko wyżynne położone w odległości ok.6km na północny-zachód od Skarszew, nad rzeką Wietcisą około 2km od wsi Junkrowy. Usytuowanie grodziska jest bardzo korzystne ze względów obronnych. Położone na wysokim wzgórzu około 35m nad otaczającymi od Pn. łąkami. Grodzisko posiada kształt owalu o średnicy 45-50m i obwarowane jest po trzech stronach wysokim na 5m wałem, przed wałem niewielkie wgłębienie prawdopodobnie po fosie. Po stronie rzeki czyli Pn. brak obwarowania. Grodzisko Gnosna nie jest jedynym grodziskiem w okolicy. W promieniu 10km położone były jeszcze cztery inne grody: Garczyn, Liniewo, Pogódki i Łęga (Łęga w.1930 "Kultura Pomorza we wczesnym średniowieczu na podstawie wykopalisk").
W 1258r. zapewne po zniszczeniu grodu przez Prusów, przestał on pełnić wiodącą role na korzyść Starogardu. W roku 1269 książe Sambor II podarował gród cystersom z Pogródek, którzy go nie odbudowali, a w pobliżu założyli wieś Junkrowy, tak więc pod koniec XIII wieku gród już nie był użytkowany. (źr: http://michal.szymanski.free.fr)
Plan warstwicowy grodziska A.Szymańska 1995

POŁĄCZONY TEMAT Z: GNOSNA

osada w powiecie starogardzkim, w gminie Skarszewy

Grodzisko Gnosna - znajduje się nad rzeką Wietcisą w pobliżu osady Zamkowa Góra w kierunku północnozachodnim od Skarszew na północnym krańcu Kociewia. Prowadzi tędy Szlak Skarszewski – zielony znakowany szlak turystyczny. Gnosna jest dobrze zachowanym grodziskiem typu wyżynnego położonym na wysokim wzgórzu około 35 m nad otaczającymi go łąkami, otoczonym od strony lądu fosą. Kształt grodziska odpowiada formie owalu o średnicy do 50 metrów, obwarowanego z trzech stron w miarę wysokim (5. metrowym) wałem. Badania archeologiczne potwierdzają istnienie grodu w XI wieku (pochodzącego prawdopodobnie z VIII wieku). Jedna z tez umiejscawia w grodzisku stolicę zamieszkującego dorzecze Wierzycy i Wietcisy plemienia Wierzyczan. W 1258 roku po prawdopodobnym zniszczeniu przez Prusów Gnosna utraciła znaczenie na rzecz nowopowstałego Starogardu. Od roku 1269 na mocy aktu darowizny Sambora II obszar grodu stał się własnością cystersów z klasztoru w Pogódkach. Podupadły gród pozostał już na zawsze nieodbudowany. Na podstawie znalezionych tu przedmiotów można stwierdzić iż głównymi zajęciami mieszkańców ówczesnego grodu były garncarstwo, kowalstwo, rogowiarstwo i drobny handel.