Strachocina - grodzisko?

wieś w powiecie sanockim, w gminie Sanok

Nazwa góry "Grodzisko" występuje już w kacie granicznym z 1526 roku. Z treści wynika, że góra ta znajdowała się na granicy wsi Strachocina i Pakoszówka. przeprowadzone tu badania powierzchniowe (M.Parczewski) dały wynik negatywny.

Strachocina - wieś królewska, później zastawna, lokowana na prawie niemieckim w 1369 jako "Szwanczyce" (Święcice - ?) nad potokiem Różowym (Russzava 1369, Russava 1390) . Akt fundacyjny, wydany przez Kazimierza Wielkiego na rzecz braci Piotra i Kunowej pochodzi z 10 maja 1369. wg. aktu lokacyjnego wieś objęła 50 łanów ziemi.

W roku 1390, 16 grudnia Fryderyk Myssnar (Meisnansis) i Pakosz z Pakoszówki uposażają kościół pw. św. Katarzyny na granicy wsi i zakładają parafię za pozwoleniem Władysława Jagiełły. Po Jaćmirskich, kolejnymi dzierżawcami sołectwa Strachocina byli szlachcice; Cloch Cornicz, Piotr Smolnicki, Kmitowie, Bobrowscy, Wzdowscy. W 1508 r. należała do Macieja Wzdowskiego . 12 lipca 1520 król zezwala podkomorzemu wojskowemu Adamowi Wzdowskiemu sprzedać wieś królewską Strachocinę, Janowi Boboli de Pyasky z Tywoni k. Jarosławia za załugi dla króla Olbrachta. W tym dniu Jan Bobola otrzymał w Toruniu dokument królewski zezwalający na wykup wsi królewskiej Strachociny. O zamieszkaniu jego w Strachocinie potwierdają ; spory ze ks. Stanisławem - proboszczem Strachociny, pozew sądowy z 1526 r. i spory graniczne z dziedzicem Górek z 1529r. Maciejem z Birczy. 11 sierpnia 1530, polecił król kasztelanowi Klemensowi z Kamieńca, podkomorzemu - Mikołajowi Balowi, wojskiemu - Adamowi Wzdowskiemu, chorążemu - Feliksowi z Zarszyna i podsędkowi sanockiemu Janowi Pakoszowskiemu, przeprowadzić rozgraniczenie królewskich dóbr, dzierżawionych przez Jana Bobolę; Strachociny od wsi Górki i Szczyrzyczkowa, należących do Macieja z Birczy. Dopiero 28 grudnia 1530 wydano Janowi Boboli nakaz uczestniczenia w czynnościach komisji. Jan Bobola (1464-1533) miał synów: Hieronima, Jarosława, Stanisława, Krzysztofa-ożenionego z Elżbietą z Wielopolskich h. Starykoń (1520 -1615), i Zbigniewa, oraz trzy córki. Krzysztfowi dostała się Strachocina. Krzysztof miał trzech synów z małżeństwa z Elżbietą Wielopolską; Andrzeja (podkomorzego), Jana i Mikołaja. Najmłodszy z braci, Mikołaj - dziedzic; m.in. Strachociny, miał synów, Andrzeja (wg ks. Poplatka Andrzeja Boboli - (przyszłego świętego Męczennika) i Wojciecha i Krzysztofa (?). Kolejnym dziedzicem Strachociny, został Krzysztof Bobola(pojawiający się w aktach w l. 1604-1641), ojciec Urszuli i Jakuba (zm. 1660), ożenionego z Tulikowską i Andrzeja (wg ks. Józefa Niżnika Andrzeja Boboli - (przyszłego świętego Męczennika). Urszula wyszła za mąż za Jędrzeja Zborowskiego - przedstawiciela możnego rodu magnackiego.Po bezdzietnym małżeństwie Jana Boboli, którego ojcem był Jan, Strachocina przechodzi na własność Andrzeja Boboli figurującego w dokumentach w latach (1652-1658) i jego żony Marcjanny Trembeckiej z Łapszowa(własność jej od 1668 r.), a potem Strachocina w 1676 r. przechodzi na ich syna Zygmunta Bobolę - ostatniego z Bobolów - dziecica Strachociny, który zginął walcząc ofiarnie w wyprawie wiedeńskiej w 1683 r. Po nim Giebułtowscy są dzierżawcami Strachociny. W XVI, tak i XVII wieku dzierżawcami królewskiej wsi są Bobolowie, jednak w XVII i XVIII wieku, wieś arendowała większa liczba dzierżawców. Na obszarze zajmowanym przez wieś pierwotnie były zapewne cztery osady, niwy: Szwanczyce, Meszewa, Strachocina i Strachocina Wola.

wieś na mapie z 1899 roku