Lubla - grodzisko?

wieś w powiecie strzyżowskim, w gminie Frysztak

Stanowisko zlokalizowane jest w górnej części wsi. Znajduje się tu obecnie drewniany kościół i plebania. Pagórek na którym stoi kościół otoczony jest starymi drzewami. Prowadzi do niego grobla zbudowana w poprzek doliny. Droga wiedzie najpierw do płaskiego plateau na którym stoi plebania. Kościół jest ustawiony na nieco wyżej położonym wypłaszczeniu. Stoki wzgórza są strome, najbardziej od strony zachodniej gdzie opadają w dolinkę górskiego strumienia. miejsce to znajduje się na końcu cypla wyodrębniającego się z rozległego wzgórza. Badań archeologicznych na terenie domniemanego grodziska nie prowadzono. F. Kotula autor esejów o pogórzu Rzeszowskim, przypuszcza, że kościół postawiono na miejscu dawnego grodu. Stało się to w następstwie utraty przez gród znaczenia po przesunięciu przez Kazimierza Wielkiego granicy polskiej na wschód. Obronność miejsca wzmacniało bagnisko jakie wtedy tworzyła dolina rzeki Sieklówki. Gród w Lubli mógł czuwać nad przesieką w puszczy, którą biegła droga z Kołaczyc do Twierdzy.

Lubla należała do wczesnych osad na Podkarpaciu. Istnieje przywilej fundacyjny księcia krakowskiego Kazimierza Sprawiedliwego, w którym figuruje Lubla jako darowizna przekazana przez hrabię Mikołaja z Bogorii zakonowi cystersów w Koprzywnicy.W 1185 roku komes Mikołaj z Bogorii koło Sandomierza przekazał kilka wsi ze swych dóbr (w tym Lublę i Dobrzechów) na uposażenie klasztoru Cystersów w Koprzywnicy. Legat papieski, biskup firmański Filip w 1279 r. w Budzie na Węgrzech potwierdził opatowi klasztoru Cystersów w Koprzywnicy prawo do pobierania dziesięciny między innymi z Dobrzechowa, Lubli, Zaborowa, Czudca i Strzyżowa. W ciągu dziejów zatwierdzona była przez książąt i królów polskich jako własność cystersów.