Lesko - grodzisko/zamek?

Około 1507 Kmitowie, ze względu na zniszczenie przez Węgrów w 1474 zamku w Sobniu, przenieśli tu centrum administracji swych rozległych dóbr. Zmieniono wtedy lokalizację Leska. Z pierwotnego miejsca nad brzegiem Sanu (ob. wieś Posada Leska) przeniesiono gród na wysokie wzgórze Baszta (422 m). Lesko staje się siedzibą możnego rodu i istotnym ośrodkiem gospodarczym, opartym na rzemiośle i handlu oraz stolicą wschodnich majątków Kmitów. Pierwszą murowaną budowlą w mieście był kościół pw. Nawiedzenia NMP wzniesiony ok. 1530. W 1533 Stanisław Kmita wzniósł murowaną wieżę mieszkalną.

Nowe miasto ulokowało się na północno-zachodnim cyplu wyniosłego wzgórza stanowiącego część terasy nadsańskiej. W środku wytyczono prostokątny rynek (obecny Plac Konstytucji 3 Maja) z drewnianym, piętrowym ratuszem, w którym mieściła się na górze sala zebrań rady miejskiej, a na dole m.in. więzienie i wyszynk trunków. Miasto miało wodociąg doprowadzający wodę ze stoku wzgórza Baszta do specjalnego koryta na rynku. W latach siedemdziesiątych XV w. Kmitowie postawili na miejscu późniejszego zamku drewniany dwór, który służył im tylko w czasie okresowych odwiedzin, bowiem główną siedzibą rodu wciąż był Wiśnicz. Po 1538 r. Piotr Kmita, wojewoda krakowski, późniejszy marszałek wielki koronny, wzniósł murowaną, piętrową wieżę mieszkalną. Zamek leski przejął w tym czasie od zamku Sobień funkcję ośrodka administracyjnego dóbr Kmitów.